Pracownik medyczny, który pełnił dyżury w szpitalu, nie może żądać za ten czas płatnego urlopu i dodatkowego wynagrodzenia.
Pracownik był zatrudniony w szpitalu na stanowisku starszego lekarza. W czasie zatrudnienia wielokrotnie pełnił dyżury medyczne, których zestawienie zostało złożone do akt sprawy. Czas dyżurów nie podlegał jednak wliczeniu do czasu pracy. Lekarz domagał się od szpitala 25 tys. zł tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych oraz udzielenia 250 dni wolnych od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia z tytułu dyżurów pełnionych od maja 2004 r. do 31 października 2007 r. Szpital odmówił.
Sprawa trafiła do sadu I instancji. Ten uznał, że istnieje zasadnicza różnice między pracą w godzinach nadliczbowych a dyżurem medycznym. W ocenie sądu dyżur może składać się z pracy, odpoczynku i snu. Nie ma zatem podstaw do uznania tego czasu za pracę w godzinach nadliczbowych. Sąd, odnosząc się do zarzutów wynikających z prawa wspólnotowego (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/88/WE z 4 listopada 2003 r., Dz.Urz. UE L nr 299 poz. 9), wskazał, że normy te nie regulują zasad wynagradzania za pracę. Nie można więc z dyrektywy wywodzić obowiązku wypłaty dodatkowego wynagrodzenia.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.