Żądanie wypisu ze szpitala nie musi być na piśmie

Przy wypisywaniu osoby hospitalizowanej w placówce medycznej podstawowe znaczenie mają przepisy ustawy z 30 lipca 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 14, poz. 89 z późn. zm.). Szpitale nie mają upoważnienia do ustanowienia innych reguł postępowania niż określone w tej ustawie i są zobowiązane je stosować.

Na żądanie pacjenta

Pobyt chorego w szpitalu nie ma charakteru przymusowego. Pacjent nie jest bowiem więźniem. Oznacza to, że może on opuścić szpital w każdej chwili, a personel medyczny nie ma prawa go tam zatrzymywać. Obowiązkiem placówki medycznej jest wypisanie pacjenta. Ustalone przez szpital w regulaminie godziny wypisywania mają jedynie charakter porządkowy. Nie mogą z tego powodu być podstawą zatrzymania pacjenta w szpitalu. Dopełnienie związanych z wypisem formalności, w szczególności odebranie karty informacyjnej, może nastąpić w innym terminie. Z tego powodu ustawa o zakładach opieki zdrowotnej jako podstawową przesłankę wypisania pacjenta ze szpitala przewiduje jego żądanie (art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej). Określenie przez ustawę zgody pacjenta na wypisanie ze szpitala terminem żądanie ma na celu zaakcentowanie, iż chodzi tu o samodzielną i stanowczą inicjatywę pacjenta. Personel medyczny nie może zatem go nakłaniać, aby wyraził takie żądanie. Działanie takie należałoby uznać za godzenie w prawo pacjenta do ochrony jego zdrowia i życia. Pacjent nie musi uzasadniać swojej decyzji.