Rachunkowość

30 kwietnia to nie tylko termin na złożenie PIT. Przedsiębiorcy prowadzący księgi rachunkowe muszą pamiętać, że do tego dnia powinni także przesłać sprawozdanie finansowe do szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Warto sprawdzić, czy spełnia ono wymogi ustawy o rachunkowości. Najczęstsze błędy to: brak wyceny w walutach obcych, nieuzgodnione rozrachunki i brak ujawnień w polityce rachunkowości.

Nie wszystkie należności wykazywane w księgach rachunkowych zachowują pełną wartość. W niektórych przypadkach konieczne jest ich urealnienie – nie tylko z ostrożności, lecz także z obowiązku wynikającego z przepisów. Właściwe podejście do utraty wartości wierzytelności decyduje o rzetelności sprawozdań i zabezpiecza jednostkę przed błędami w wycenie aktywów. To nie tylko kwestia techniczna, ale element odpowiedzialnego zarządzania finansami.

Muszę rozliczyć obowiązkowe wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Od jakiej kwoty je naliczyć i jak je ująć w księgach rachunkowych?

Jeśli jednostka uzyska istotne informacje dotyczące tego okresu, musi je uwzględnić i odpowiednio skorygować dokument. Przepisy przewidują, że jest to konieczne m.in. w przypadku ujawnienia błędów, korekty przychodów lub utraty wartości aktywów.

Ewidencja księgowa obejmuje nie tylko samo przekazanie gruntu, lecz także opłaty roczne, przekształcenie prawa użytkowania w prawo własności, jego zbycie na rynku wtórnym czy utratę wartości. Każde z tych zdarzeń wymaga ujęcia zgodnie z ustawą o rachunkowości i ze stanowiskiem KSR.

Zbliża się okres wielkanocny i długi weekend w maju. Dlatego nasi pracownicy planują dłuższe urlopy. Pracodawca nie tworzy ZFŚS i zatrudnia mniej niż 50 osób. Czy w 2025 r. musimy wypłacić świadczenie urlopowe? I jak je poprawnie zaksięgować?

Pełnomocnictwo do podpisywania papierowych deklaracji – UPL-1P, w odróżnieniu od UPL-1, które dotyczy deklaracji elektronicznych, składa się organowi podatkowemu właściwemu w sprawach podatku, którego ta deklaracja dotyczy – wynika z odpowiedzi Ministerstwa Finansów na interpelację poselską.

X spółka z o.o. (zarejestrowany podatnik VAT czynny) świadczy usługi doradcze (wyłącznie usługi opodatkowane VAT). 2 kwietnia 2025 r. spółka kupiła od firmy Y (zarejestrowany podatnik VAT czynny) cztery garnitury i sześć garsonek (dalej: stroje służbowe). Cena jednostkowa stroju służbowego netto wynosiła 500 zł i odpowiada cenie rynkowej. Transakcja została udokumentowana fakturą wystawioną przez firmę Y na kwotę brutto 6150 zł (kwota netto: 5000 zł, VAT: 1150 zł) 2 kwietnia 2025 r. Spółka otrzymała ją tego samego dnia. Faktura nie zawierała wyrazów „metoda kasowa”. Spółka zapłaciła (ze środków obrotowych) za stroje służbowe 4 kwietnia 2025 r. przelewem na rachunek bankowy firmy Y figurujący na białej liście podatników VAT. Spółka zakupiła stroje służbowe dla pracowników recepcji w celu reklamy firmy, dlatego wszystkie są oznaczone na trwale jej logo (w widocznym miejscu). Właścicielem strojów służbowych pozostanie spółka, a w przypadku ustania stosunku pracy pracownicy są zobowiązani je zwrócić. 7 kwietnia 2025 r. zostały one przekazane pracownikom do nieodpłatnego używania podczas wykonywania obowiązków pracowniczych. Stroje służbowe nie stanowią odzieży roboczej w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, a obowiązek ich używania wynika wyłącznie z wewnętrznych regulacji spółki jako pracodawcy. Przewidywany okres używania tych strojów służbowych przekracza rok, jednak spółka nie jest zainteresowana zaliczaniem ich do środków trwałych i chciałaby poniesione wydatki na zakup strojów służbowych odnieść jednorazowo w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Spółka rozlicza VAT i CIT na zasadach ogólnych, a VAT i zaliczki na CIT opłaca za okresy miesięczne. Jej rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy. Jak spółka powinna rozliczyć wydatki poniesione na zakup tych strojów służbowych oraz ich przekazanie do używania pracownikom na gruncie VAT, CIT (koszty uzyskania przychodów) i PIT (obowiązki płatnika)?

W ramach tej preferencji przedsiębiorcy mogą w zeznaniu rocznym dodatkowo odliczyć od swojej podstawy opodatkowania połowę wydatków poniesionych m.in. na sponsorowanie klubu sportowego oraz podnoszenie kwalifikacji pracownika, realizowane na poziomie szkolnictwa wyższego.