Podatek u źródła nawet przy zakupach handlowych

Pytanie zadała spółka zajmująca się dystrybucją kosmetyków kupowanych w Szwajcarii. Z umowy ze sprzedawcą wynikało, że 3 proc. ceny produktu stanowi wynagrodzenie za korzystanie w celach reklamowo-promocyjnych z należących do niego znaków towarowych. Kwota z tego tytułu nie była wykazana jako odrębna pozycja na fakturze.

Spółka sądziła, że skoro płaci za kosmetyki jednym przelewem, to nie musi dzielić wynagrodzenia na dwie części. Gdyby okazało się, że ma taki obowiązek, to od kwoty płatnej za korzystanie ze znaków towarowych musiałaby potrącić w Polsce podatek u źródła, jak od należności licencyjnej. Byłoby to 20 proc. lub 5 proc., w zależności od tego, czy sprzedawca przekazałby spółce swój certyfikat rezydencji.

Spółka sądziła, że nie będzie musiała potrącać podatku, bo – jak argumentowała – transakcja będzie stanowić tzw. świadczenie mieszane, w którym dominującą rolę odgrywać będzie zakup kosmetyków, a wynagrodzenie z tego tytułu nie podlega przecież opodatkowaniu u źródła.

Na poparcie swojej tezy spółka przywołała orzecznictwo i doktrynę prawa podatkowego.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej był jednak innego zdania. Odwołał się do komentarza do Modelowej Konwencji OECD, z którego wynika, że przy umowach mieszanych należy zasadniczo rozdzielić całość wynagrodzenia na oddzielne elementy i do każdego z nich zastosować odrębne zasady opodatkowania.

Tylko jeżeli istnieje główny element świadczenia, a pozostałe mają charakter uboczny lub mają znikome znaczenie, należy wszystkie z nich opodatkować jednolicie – stwierdził dyrektor KIS.

Wyjaśnił, że w tej sprawie opłata licencyjna nie jest elementem ubocznym i dlatego przed wypłatą wynagrodzenia spółka powinna potrącić podatek u źródła z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. 

indywidualna dyrektora KIS z 16 kwietnia 2019 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.58.2019.1.BG