Bank musi próbować ściągnąć wierzytelność zarówno od spółki osobowej, jak i od jej wspólników. Dopiero gdy okaże się to niemożliwe, będzie mógł zaliczyć nieściągalną należność do kosztów podatkowych – orzekł NSA.
Sprawa dotyczyła banku, który na próżno domagał się spłaty kredytu od spółki osobowej. Gdy więc uzyskał postanowienie komornika o bezskuteczności egzekucji z jej majątku, uznał, że wierzytelność jest nieściągalna i że na tej podstawie może zaliczyć ją do kosztów uzyskania przychodu. Powołał się na art. 16 ust. 2 ustawy o CIT, który dopuszcza różne formy dokumentowania nieściągalności wierzytelności dla celów podatkowych. Jedną z nich jest postanowienie o nieściągalności, uznane przez wierzyciela, wydane przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego. Bank uznał, że wystarczy zatem postanowienie komornika wydane w trybie art. 824 par. 1 pkt 3 kodeksu postępowania cywilnego, stwierdzające bezskuteczność egzekucji z majątku spółki.
Teraz z Płatnościami powtarzalnymi BLIK
zyskasz dostęp do wszystkich treści
za 29 zł / miesiąc przez 3 miesiące
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Teraz z Płatnościami powtarzalnymi BLIK
zyskasz dostęp do wszystkich treści
za 29 zł / miesiąc przez 3 miesiące
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.