Odnotowane w ostatnim czasie zwiększenie obciążeń kredytowych, związane ze wzrostem stóp procentowych, stało się katalizatorem dla postulatów zmierzających do kwestionowania przez kredytobiorców zobowiązań wynikających z zawartych umów kredytowych i kosztów związanych ze zmianami stóp procentowych.
Chodzi w szczególności o opinie mające na celu podważenie prawidłowości obliczania wskaźnika referencyjnego WIBOR czy postulaty jego „zamrożenia” na stałym poziomie. Obie grupy działań i postulatów wymagają zajęcia stanowiska przez nadzór finansowy.
Odnosząc się do samego wskaźnika referencyjnego WIBOR, należy wskazać, że jego opracowywanie od kilku lat podlega nadzorowi ze strony Komisji Nadzoru Finansowego (KNF), z uwagi na obowiązywanie rozporządzenia BMR (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych). Rozporządzenie to nałożyło szereg wymagań w zakresie zarządzania procesami i metodami opracowywania wskaźników referencyjnych.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.