Najnowsze

Chcielibyśmy, by do Polski przybywali wyłącznie pracowici i wykształceni ludzie, a wyjeżdżały niedouczone leniuchy. Tego ideału nigdy nie osiągniemy.

Urzędy pracy wspierają integrację osób poszukujących zatrudnienia i zainteresowanych pracodawców. Część procesu dzieje się jednak spontanicznie, co sprzyja powstawaniu szarej strefy.

Coraz więcej przewoźników kolejowych w Europie stawia na wodór.

Chociaż Polska jest obecnie najzamożniejsza w historii, a do pracy przyjeżdżają tu ludzie z całego świata, to nasza ochrona zdrowia ciągle przechodzi z kryzysu w kryzys. Słabości, które kilka lat temu uwidoczniła pandemia, skończyły się setkami tysięcy nadmiarowych zgonów. Dziś znowu mamy zaś do czynienia z trudną sytuacją w szpitalach – i to taką, którą można było przewidzieć. Jest to nic innego niż logiczna konsekwencja polityki rządu.

Zrobiono z nas przedsiębiorców i zaproponowano atrakcyjne stawki. To nie jest tak, że nagle lekarze zaczęli dyktować warunki. Ten system zaprogramowano tak przed wieloma laty.

Horrorem prawicy jest wizja, która dręczy ją od głębokich lat 90. Nie przestawała ona prawicy nawiedzać nawet wtedy, kiedy ta rządziła, zaś jej notowania były bardzo wysokie. Co więcej – nawet wtedy, kiedy jej postulaty biły rekordy popularności wśród młodzieży (dziś brzmi to jak bajka o żelaznym wilku, ale w III RP było kilka takich fal). Horror obozu liberalnego jest młodszy – zaczął się rodzić w 2015 r., zaś ostatecznie ukształtował się po wyborczym zwycięstwie w październiku ub.r.

Musimy przekazać USA, że usankcjonowanie zmiany granic w Ukrainie oznacza nową wojnę w regionie. A Trump pokazywał się jako ten, który na nią nie pozwala.

Wielokrotnie powtarzane podczas kampanii zapowiedzi nałożenia ceł (od 10 proc. dla większości państw do 60 proc. dla Chin) na przywóz do USA wszystkich produktów z zagranicy mogą zmienić sytuację w gospodarce światowej. Ulubione narzędzie przekonywania wyborców kandydata Trumpa, czyli cło, wcale jednak nie musi stać się ulubionym narzędziem Trumpa jako prezydenta. I są ku temu racjonalne argumenty (choć warto zastrzec, że Donald Trump pokazał już nieraz, iż nie zawsze jest politykiem przewidywalnym).

Kamala Harris przegrała wybory, bo Donald Trump uczynił z nich referendum na temat tego, czego chcą panowie

Wyzwanie dla lewicowego rządu Wielkiej Brytanii: jak sobie poradzić z politycznymi i gospodarczymi skutkami triumfu prawicy za Atlantykiem.

Uważni obserwatorzy amerykańskiego życia politycznego spodziewali się triumfu Donalda Trumpa już od jakiegoś czasu, i to pomimo swoich politycznych sympatii i antypatii. Ulf Poschardt, doświadczony redaktor „Die Welt”, zrozumiał, że kampania Harris nic nie da, kiedy sama kandydatka prężyła się na okładce „Vogue’a”, a jej przeciwnik serwował frytki wiwatującym zwolennikom w McDonaldzie. Ja zrozumiałem chyba po wywiadzie z Bretem Baierem dla Fox News, w którym przez bite pół godziny Harris nie udało się powiedzieć absolutnie nic konkretnego o sobie i swojej polityce. Sprawiała wręcz wrażenie osoby, która podchodzi do ważnego egzaminu z pustką w głowie, a mimo to jest święcie przekonana, że zaliczenie jej się z jakiegoś powodu należy.

No, wspaniały rym na początek: w cieniu zaciekłego boju o Polskę między broniącymi demokracji a broniącymi demokracji upada projekt podniesienia poziomu cywilizacji. Proszę się nie obrażać (to do patriotów) o tę cywilizację. Polska ma naprawdę wiele cech przynależnych światu uprzywilejowanemu, nie temu „normalnemu”.