Dziecko z niepełnosprawnością nie zawsze może mieć taki sam plan lekcji jak pozostali uczniowie. Jeżeli rozkład zajęć nie uwzględnia jego indywidualnych potrzeb lub zaleceń zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, rodzic może interweniować. Sprawdzamy, kiedy szkoła powinna zmienić organizację nauki, a kiedy prośba rodzica pozostaje tylko prośbą.
Szkoła nie ma pełnej dowolności w organizowaniu kształcenia ucznia z niepełnosprawnością. Zgodnie z art. 127 ust. 3 ustawy – Prawo oświatowe uczniowi objętemu kształceniem specjalnym dostosowuje się program nauczania do jego indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych.
Podstawą jest orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opracowany na jego podstawie indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny (IPET). W praktyce oznacza to, że potrzeby dziecka powinny być uwzględniane nie tylko podczas prowadzenia lekcji, ale również przy organizacji całego procesu kształcenia. Dotyczy to np. uczniów, którzy szybko się męczą, mają trudności z koncentracją, potrzebują określonych warunków sensorycznych albo mają ograniczenia wynikające z niepełnosprawności ruchowej czy przewlekłej choroby. Sama niepełnosprawność nie oznacza jednak automatycznie prawa do indywidualnego planu lekcji.
Najważniejsze są orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego i IPET
Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego określa zalecane warunki i formy wsparcia, które mają umożliwić realizację indywidualnych potrzeb dziecka. Na jego podstawie szkoła przygotowuje IPET. Program powinien określać m.in. sposób dostosowania wymagań edukacyjnych do potrzeb i możliwości ucznia, działania nauczycieli i specjalistów oraz formy i wymiar pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Dlatego rodzic, który uważa, że plan lekcji jest nieodpowiedni, powinien sprawdzić przede wszystkim:
- jakie zalecenia zawiera orzeczenie,
- co zostało zapisane w IPET,
- jakie potrzeby dziecka rozpoznali nauczyciele i specjaliści,
- czy organizacja zajęć nie utrudnia dziecku korzystania z przyznanego wsparcia.
Kiedy rodzic może domagać się zmiany planu?
Przepisy nie dają rodzicowi dziecka z niepełnosprawnością generalnego prawa do wskazania, o której godzinie ma odbywać się każda lekcja. Może jednak domagać się zmiany organizacji zajęć, jeżeli obecny plan prowadzi do naruszenia praw dziecka albo uniemożliwia realizację zaleceń wynikających z orzeczenia i IPET.
Może to dotyczyć m.in. sytuacji, gdy:
- plan nadmiernie obciąża dziecko. Jeżeli ze względu na niepełnosprawność uczeń ma ograniczoną możliwość koncentracji i po kilku kolejnych lekcjach nie jest w stanie efektywnie pracować, szkoła powinna uwzględnić tę okoliczność przy organizacji kształcenia,
- organizacja zajęć nie uwzględnia zaleceń z orzeczenia. Jeżeli dokument wskazuje konkretne warunki organizacji nauki, szkoła powinna je realizować,
- plan koliduje z zaplanowanym wsparciem. Dotyczy to np. zajęć rewalidacyjnych czy pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Wsparcie nie powinno być wyłącznie zapisane w dokumentacji, ale musi być możliwe do faktycznej realizacji.
- przyjęty sposób organizacji zajęć nie odpowiada indywidualnym potrzebom ucznia. Szkoła powinna brać pod uwagę nie tylko samą nazwę niepełnosprawności, ale rzeczywiste funkcjonowanie konkretnego dziecka.
Czy dziecko może mieć „lżejszy” plan?
Niepełnosprawność sama w sobie nie daje prawa do dowolnego zmniejszenia liczby obowiązkowych zajęć. Szkoła musi zapewnić uczniowi realizację obowiązującego programu nauczania. Jednocześnie organizacja kształcenia może być dostosowana do indywidualnych potrzeb dziecka. Uczeń może mieć niektóre zajęcia z klasą, indywidualnie albo w mniejszej grupie – zależnie od jego potrzeb i ustaleń dotyczących kształcenia specjalnego.
Ważne
Dostosowanie organizacji nauki nie oznacza automatycznego zwolnienia dziecka z obowiązkowych zajęć.
Rodzic może uczestniczyć w ustalaniu kształcenia specjalnego
Rodzic nie musi czekać do pierwszych tygodni nauki, aby zgłosić problem. Ma możliwość uczestniczenia w pracach zespołu nauczycieli i specjalistów opracowującego IPET oraz w wielospecjalistycznej ocenie poziomu funkcjonowania ucznia.
Warto więc już przed rozpoczęciem roku szkolnego poinformować szkołę o trudnościach, które mogą mieć wpływ na funkcjonowanie dziecka. Jeżeli wiadomo, że po kilku godzinach intensywnej pracy dziecko traci koncentrację albo określone pory dnia są dla niego szczególnie trudne, taka informacja może mieć znaczenie przy organizacji nauki.
Co zrobić, gdy plan jest nieodpowiedni dla dziecka ze specjalnymi potrzebami?
Najlepiej nie ograniczać się do ogólnej prośby o „zmianę planu”, ale wskazać konkretny problem i jego związek z potrzebami dziecka. Rodzic może:
- porównać plan z orzeczeniem i IPET – sprawdzić, czy organizacja zajęć odpowiada zawartym tam zaleceniom;
- porozmawiać z wychowawcą, pedagogiem lub specjalistą – część problemów można rozwiązać organizacyjnie bez zmiany całego planu;
- zwrócić się do dyrektora szkoły – najlepiej na piśmie, wskazując konkretne zalecenie lub potrzebę dziecka, która nie jest realizowana;
- wnioskować o ponowną analizę sytuacji dziecka – szczególnie gdy po rozpoczęciu nauki okaże się, że przyjęte rozwiązania nie sprawdzają się w praktyce.
Ważne
Jeżeli szkoła nie realizuje zaleceń wynikających z orzeczenia lub nie zapewnia odpowiednich warunków kształcenia, rodzic może również zwrócić się do organu sprawującego nadzór pedagogiczny.
Nie każda prośba rodzica musi zostać uwzględniona
Rodzic może mieć uzasadnione argumenty, ale nie oznacza to, że szkoła musi spełnić każdą prośbę dotyczącą planu. Przykładowo sama prośba, aby matematyka zawsze odbywała się na pierwszej lekcji, bo dziecko lepiej wtedy pracuje, nie musi oznaczać obowiązku przebudowania planu całej klasy.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy określona organizacja zajęć wynika z zaleceń zawartych w orzeczeniu, rozpoznanych potrzeb psychofizycznych ucznia lub ustaleń przyjętych w IPET. Decydujące znaczenie mają więc nie wygoda czy preferencje, ale indywidualne potrzeby edukacyjne i rozwojowe dziecka oraz konieczność zapewnienia mu odpowiedniego wsparcia.
- art. 127 ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (j.t. Dz.U. z 2026 r. poz. 820; ost.zm. Dz.U. z 2026 r. poz. 982)
- rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym (Dz.U. z 2015 r. poz. 1113; ost.zm. Dz.U. z 2017 r. poz. 1652)
- rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (j.t. Dz.U. z 2023 r. poz. 1798)
- rozporządzenie Ministra Edukacji z 20 maja 2024 r. w sprawie ramowych planów nauczania dla publicznych szkół (Dz.U. z 2024 r. poz. 781; ost.zm. Dz.U. z 2025 r. poz. 363)
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu