Najnowsze

Izba Reprezentantów przegłosowała w czwartek "jedną wielką piękną ustawę" łączącą obiecane przez Donalda Trumpa cięcia podatków z cięciami wydatków socjalnych i zwiększeniem wydatków na deportacje migrantów. Projekt, który ma powiększyć amerykański dług o niemal 4 bln dolarów, trafi na biurko prezydenta.

W piątek premier Donald Tusk ma się spotkać z liderami koalicyjnych ugrupowań i przedstawić im propozycje rekonstrukcji rządu. W kuluarach mówi się o kilku koncepcjach łączenia ministerstw, m.in. nauki i cyfryzacji, edukacji i sportu, a także o stworzeniu superresortu gospodarczego.

Gdy sejmowa komisja ds. petycji wynikiem osiem głosów do dwóch odrzucała projekt w sprawie zakazu spowiadania dzieci, zdecydował argument o prawie rodziców do wychowania dziecka w wybranej przez nich wierze. Wśród głosujących nie było psychologa.

Od wyborów prezydenckich minął ponad miesiąc, a w przestrzeni publicznej wciąż pojawiają się oskarżenia o ich fałszowanie. Nieuzasadnione, ale nie można też uciekać od przyznania, że choć w minimalnej skali, to jednak dochodziło do nieprawidłowości. Boleję jednak nad tym, że politycy nie skupiają uwagi na kwestiach elementarnych – podjęciu próby reformy kodeksu wyborczego. Jeśli to się nie zmieni, to mogę z dużym prawdopodobieństwem przewidzieć, że podobne wzmożenie będzie nam towarzyszyć przy okazji odbywających się już za dwa lata wyborów parlamentarnych. I kolejnych.

Podbijanie bębenka niechęci do „obcych” może szybko zakończyć nasz cud gospodarczy. Powinniśmy jednak prowadzić politykę imigracyjną, która realizuje nasze interesy. To, co zdarzyło się w Polsce, w takim tempie i z taką intensywnością nie zdarzyło się chyba nigdzie na świecie. Po ponad 200 latach wysyłania ludzi w świat zmieniliśmy się w kraj imigracji. A zabrało to nam ledwie dekadę. Co więcej, z kraju jednorodnego etnicznie stajemy się krajem goszczącym migrantów z całego świata. Nic zatem dziwnego, że dopiero uczymy się, jak z tym żyć, wywołuje to lęki, na których grają politycy.