Biografia Václava Havla pióra Aleksandra Kaczorowskiego oferuje nam zaskakująco wieloznaczny, zniuansowany portret tego wybitnego dramaturga, dysydenta i polityka
Popularne w latach 90. zeszłego wieku hasło „Havel na Wawel” także u mnie wywoływało pozytywne drgnienia serca. To było marzenie z rodzaju tych, o których wiadomo, że są niespełnialne – mieć w Polsce za prezydenta nie awanturującego się wąsacza, nie byłego komunistycznego aparatczyka ze skłonnością do tycia, ale subtelnego intelektualistę o głębokim głosie, światowej sławy dramaturga popijającego piwko z Mickiem Jaggerem... To było również marzenie młodzieńcze, bo i nasz kraj był strasznie młody, a co za tym idzie – jednocześnie napalony, naiwny, zdezorientowany, zawstydzony i pełen kompleksów niczym licealista w przeddzień seksualnej inicjacji. Havel, mówiliśmy sobie, tak naprawdę nie mógłby się Polsce przydarzyć, bo Polska to wiocha, Dziki Wschód, prowincja prowincji – przecież nawet Tadeusz Mazowiecki przegrał wybory z osobliwym peruwiańskim człowiekiem- automatem. Przydarzył się za to Czechom, pewnie dlatego, że im nie zależało, że byli po prostu pewni własnej wartości.
"Bogowie" Palkowskiego wchodzą do kin. Biografia prof. Religi to majstersztyk>>
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.