Czy pracodawca, który ma siedzibę w państwie niebędącym członkiem UE, jest związany wymogiem zastosowania do swoich pracowników wykonujących pracę w Polsce polskich uregulowań w zakresie norm i wymiaru czasu pracy?
Artykuł 671 k.p. nakłada na pracodawców mających siedzibę w państwie będącym członkiem UE obowiązek zapewnienia pracownikom wysyłanym do pracy na terytorium Polski co najmniej takich określonych minimalnych standardów zatrudnienia, jakie mają zastosowanie do polskich pracowników. Wymogi te aktualizują się w przypadku delegowania pracowników do Polski w trzech sytuacjach: w związku z realizacją umowy zawartej z podmiotem zagranicznym, do zagranicznego oddziału albo jako agencja pracy tymczasowej. Nie został określony minimalny ani maksymalny czas, na jaki dopuszczalne jest delegowanie do pracy w Polsce – powinno ono jednak mieć charakter terminowy.
Natomiast zakres obligatoryjnych minimalnych gwarantowanych warunków zatrudnienia zdefiniowany jest w art. 672 k.p. i obejmuje: normy i wymiar czasu pracy oraz okresy odpoczynku dobowego i tygodniowego, wymiar urlopu wypoczynkowego, minimalne wynagrodzenie, wysokość dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, warunki bhp, uprawnienia związane z rodzicielstwem, zatrudnianie młodocianych oraz wykonywanie pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko, zakaz dyskryminacji w zatrudnieniu, wykonywanie pracy tymczasowej.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.