Przepisy prawa pracy wprowadzają obowiązek pracodawcy zorganizowania pracy w taki sposób, żeby pracownik miał zapewniony nieprzerwany odpoczynek dobowy i tygodniowy. Pracownikowi w każdej dobie przysługuje prawo do nie mniej niż jedenastu godzin nieprzerwanego odpoczynku.
Przez odpoczynek należałoby rozumieć czas pozostawiony do wyłącznej dyspozycji pracownika. A zatem nie czas między ostatnią (przed odpoczynkiem) a pierwszą (po odpoczynku) godziną świadczenia pracy w danym przedziale czasowym, tj. dobowym lub tygodniowym, lecz czas między ostatnią a pierwszą godziną pozostawania pracownika do wyłącznej dyspozycji pracodawcy.
W każdym tygodniu pracownikowi przysługuje prawo do nie mniej niż 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku obejmującego co najmniej jedenaście godzin odpoczynku dobowego (art. 133 k.p.). Okres 35-godzinnego odpoczynku, to odpoczynek między ostatnią godziną ostatniego dnia tygodnia pracy a pierwszą godziną w pierwszym dniu następnego (nowego) tygodnia pracy.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.