Kodeks pracy wskazuje, kiedy pracodawca ma obowiązek udzielać przerw w pracy wliczanych i niewliczanych do czasu pracy. Stosowanie tych przepisów może być jednak czasami kłopotliwe. Dlatego trzeba uważać, zwłaszcza przy ustalaniu 15-minutowej przerwy.
Zgodnie z art. 134 kodeksu pracy pracodawca ma obowiązek udzielić co najmniej 15-minutowej przerwy w pracy, wliczanej do czasu pracy, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika wynosi sześć godzin. Jest to przerwa, która może być dowolnie wykorzystana przez pracownika, np. na wypoczynek lub krótki posiłek. Pracodawca może też wprowadzić przerwę dłuższą niż 15 minut, za to wciąż wliczaną do czasu pracy. Pojawia się w tym momencie pytanie, czy pracodawca może ustanowić przerwę w taki sposób, że część 15 minut jest wliczana do czasu pracy, a pozostałej części nie wlicza się do czasu pracy.
Z takimi rozwiązaniami trzeba być bardzo ostrożnym, nawet jeśli z pozoru są korzystniejsze dla pracowników. Może bowiem dojść do obejścia przepisów o przerywanym czasie pracy. Przerywany czas pracy zakłada wprowadzenie maksymalnie 5-godzinnej przerwy niewliczanej do czasu pracy. Jednak za czas niewykonywania pracy należy się wynagrodzenie w wysokości połowy wynagrodzenia należnego za czas przestoju. Ponadto przerywany czas pracy można wprowadzić co do zasady tylko w układzie zbiorowym pracy (z drobnym wyjątkiem).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.