Zdarza się, że jednostka dokonuje zakupu, który nie jest potwierdzony ani pisemną umową, ani fakturą. KAS wskazał, że nie jest to przeszkoda, aby ująć taki zakup jako koszt uzyskania przychodów, o ile jest on odpowiednio udokumentowany w rachunkowości.
Dotychczas organy skarbowe zwracały uwagę, że koszty zakupu dóbr i usług na potrzeby rozliczeń podatkowych powinny być udokumentowane w sposób niebudzący wątpliwości co do określenia przedmiotu i stron transakcji. Takimi dokumentami były zawarte umowy i faktury. Potwierdzeniem takiego stanowiska były np. wydawane interpretacje prawa podatkowego, w których podkreślano, że wprawdzie ustawa o CIT nie reguluje zasad wystawiania dokumentów i dlatego należy się odnieść do regulacji prawa bilansowego. Ale podkreślano jednocześnie, że dowód księgowy jest często dokumentem niewystarczającym, aby móc uznać go za dowód potwierdzający koszty podatkowe. Tak właśnie wskazywał dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 21 lipca 2017 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.77.2017.1.EN. Z kolei przykładowo dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 22 września 2016 r., nr IBPB-1-2/4510-637/16-1/AnK, zaznaczył, że jeśli na dowodzie księgowym podmiot ponoszący koszt nie jest wskazany, nie można uznać, iż wydatek został przez niego poniesiony w celu uzyskania przychodu. I właśnie przełomowa w tym zakresie może być interpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 września 2017 r., nr S-ILPB3/423-504/13/17-S/JG.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.