Podstawy do utajnienia dokumentów trzeba oceniać indywidualnie

dokumenty
<p>Dokumenty</p>shutterstock
16 maja 2022

Nie można z góry przesądzić, jakie dokumenty podlegają utajnieniu, a jakie muszą pozostać jawne. Zależy to od konkretnych okoliczności – uważa rzecznik generalny TSUE w sprawie pytań prejudycjalnych polskiej Krajowej Izby Odwoławczej.

Jeśli ktoś liczył na jednoznaczne przesądzenie, co jest, a co nie jest tajemnicą przedsiębiorstwa, może czuć się zawiedziony. Opinia rzecznika nie rozwiewa bowiem zbyt wielu wątpliwości. Uważa on bowiem, że nie da się wyznaczyć generalnych kryteriów.

„Nie jest możliwe ustalenie a priori, kiedy dane dokumenty będą mogły zostać zakwalifikowane jako poufne, ponieważ taka kwalifikacja zależy od cech każdego dokumentu w danym sporze” – przekonuje Manuel Campos Sánchez-Bordona.

Tajemnica przedsiębiorstwa to jeden z najczęstszych powodów sporów prawnych w polskich przetargach. Wpisanie tego hasła w wyszukiwarce orzecznictwa daje wynik ponad 2,3 tys. wyroków, w których pojawiło się to zagadnienie.

– Powód jest prosty. Firmy z jednej strony chciałyby utajnić wszystko, co możliwe, w swej ofercie, żeby konkurencja nie mogła jej podważyć. Jednocześnie te same firmy uważają, że pozostałe oferty powinny być w całości jawne, bo inaczej nie są w stanie zweryfikować ich poprawności – komentuje Artur Wawryło, ekspert prowadzący Kancelarię Zamówień Publicznych.

Dlatego też w jednej ze spraw KIO postanowiła raz na zawsze przeciąć niektóre wątpliwości i skierowała wniosek prejudycjalny do TSUE. Pyta m.in. o to, czy zasady: równego i niedyskryminacyjnego traktowania oraz przejrzystości zezwalają na taką interpretację unijnych przepisów, która dopuszcza możliwość zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa dowolnej informacji z tego powodu, że wykonawca nie chce jej ujawniać konkurentom. Kolejne pytania są bardziej szczegółowe i dotyczą możliwości zastrzegania konkretnych informacji, takich jak: wykaz posiadanego doświadczenia, referencje, wykaz osób proponowanych do wykonania zamówienia i ich kwalifikacje zawodowe, nazwy i potencjał podmiotów, na których potencjał się powołują lub podwykonawców. Przewodnicząca składu orzekającego Anna Packo pyta również, czy sama możliwość podkupienia podwykonawców lub ekspertów może uzasadniać utajnienie informacji o nich.

Rzecznik generalny ograniczył się do ogólnych konstatacji, nie wchodząc w szczegółowe wątki wskazane w tych pytaniach. W znacznej mierze oparł się przy tym na wcześniejszym orzeczeniu TSUE w sprawie C-927/19. To w nim przesądzono, że samo zastrzeżenie przez przedsiębiorcę poufności informacji nie może być przesądzające.

„Zarówno instytucja zamawiająca, jak i organy odwoławcze od jej decyzji mają za zadanie dokonać oceny poufności, jaką zdaniem oferenta należy zachować, a nie po prostu przyjąć ją jako już ustaloną. Dysponują one wystarczającymi uprawnieniami do przeciwdziałania temu, co zgodnie z postanowieniem odsyłającym stanowi nadużycie («patologiczne nadużycie») ze strony oferentów, którzy mają w zwyczaju korzystać w nadmierny sposób z możliwości zastrzegania jako poufnych tych aspektów swoich ofert, które w rzeczywistości nie mają takiego charakteru” – napisał w swej opinii Manuel Campos Sánchez-Bordona. KIO musi więc każdorazowo oceniać przesłanki zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Rzecznik daje jednak pewne wskazówki, czym się powinna kierować. Warto za każdym razem odpowiedzieć sobie na pytania:

czy oferent złożył racjonalny i uzasadniony wniosek o zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa w całości lub w części w odniesieniu do każdego dokumentu, którego treść zamierzał ukryć przed swoimi konkurentami?

czy instytucja zamawiająca wypowiedziała się w sposób zindywidualizowany na temat powodów, dla których uważa, że dany dokument lub zbiór dokumentów należy uznać za objęty poufnością, oraz na temat zakresu i warunków, na jakich poufność ma być zapewniona?

czy podane przez instytucję zamawiającą powody, dla których nie odtajniono informacji, które oferent przedstawił jako zastrzeżone, były uzasadnione.

orzecznictwo

Opinia rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 12 maja 2022 r. w sprawie C-54/21 www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia

Autopromocja
381367mega.png
381364mega.png
381208mega.png
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.