Petru: Przywrócenie płynności to nie reformy

 Ale euforia trwała krótko. W międzyczasie prezes EBC Mario Draghi przyznał, że podjęta kilka miesięcy temu akcja zasilania baków komercyjnych w płynność nie spełniła oczekiwanych rezultatów. Teraz poprzez obniżkę stopy depozytowej EBC chce zachęcić banki komercyjne do wpuszczenia pieniądza w obieg gospodarczy, zamiast deponować je na bezpiecznych – ale teraz już nieoprocentowanych – depozytach w banku centralnym. Bank Danii poszedł nawet o krok dalej, oferując ujemną stopę procentową na depozytach w tej instytucji. W takiej sytuacji bank komercyjny musiałby dopłacać do depozytu lokowanego w banku centralnym, nie wspominając o utracie wartości pieniądza spowodowanej inflacją. Sporo się działo w tym ostatnim tygodniu, pytanie tylko, czy podjęte działania przyniosą oczekiwane rezultaty. Wątpię.

Zauważmy, że zasilenie w płynność europejskiego sektora bankowego na chwilę tylko odsunęło w czasie ryzyko niewypłacalności Hiszpanii i Włoch. Banki komercyjne zasilone w ekstrapieniądz miały masowo rzucić się do kupowania tych mniej dziś bezpiecznych papierów, obniżając w ten sposób ich rentowności do normalnych poziomów. Tak też się stało, ale fiesta ta nie trwała długo. Cóż z tego, że bank ma ekstrapłynność, kiedy obawia się, że części pożyczonych rządowi hiszpańskiemu pieniędzy nigdy nie zobaczy. Jeśli prawdopodobieństwo takiego scenariusza jest rosnące, inwestorzy odzwierciedlają to ryzyko w wycenie papierów. Jeśli więc rząd hiszpański płaci dziś za dziesięcioletni papier ponad 7 proc., a rząd Włoch ponad 6 proc., to jest to po prostu wycena ryzyka, jakie wiąże się z zakupem. Ile byśmy nie dali bankom pieniędzy, to instytucje te, racjonalnie się zachowując, zawsze będą starały się wycenić ryzyko niewypłacalności pożyczkobiorcy.