Świat

Duży eksport do Stanów Zjednoczonych sprawia, że nasi zachodni sąsiedzi mogą szczególnie mocno odczuć podniesienie ceł zapowiadane przez Donalda Trumpa.

W ciągu kilku dni poznamy nowego premiera, który ma opracować budżet 
na przyszły rok. Dymisja rządu komplikuje sytuację w polityce zagranicznej.

Gdy z otoczenia prezydenta elekta USA Donalda Trumpa 
płyną nieoficjalne sygnały o gotowości do rozmów z Rosją, 
Moskwa zaostrza retorykę.

Syryjska ulica świętuje dziś upadek reżimu rodziny Asadów, która kierowała państwem od ponad 50 lat i dopuszczała się licznych zbrodni na narodzie. Masowy wybuch radości wkrótce mogą przyćmić obawy o dalszy rozwój sytuacji w kraju

Rosja cofa się tylko wtedy, gdy po drugiej stronie czuje siłę i determinację. Gdy czuje słabość, nie szuka kompromisu, lecz się rozpycha. To żelazna zasada rosyjskiej i radzieckiej dyplomacji. Jak mówiła niegdyś świeżo upieczona szefowa unijnej dyplomacji Kaja Kallas, żąda niemożliwego, by osiągnąć coś, co przed rokowaniami zdawało się trudne do zdobycia. Tak jest i teraz. Państwa Zachodu prześcigają się w formułowaniu własnej wizji zawieszenia broni w Ukrainie. Rosja czeka, bo być może sama zdoła wybrać moment, by do nich zasiąść. A gdy zasiądzie, położy na stole cały pakiet. W tym pakiecie będziemy także my.

Ograniczenie podatków i opłat obciążających emisje gazów cieplarnianych, bardziej łagodny, rozłożony w czasie proces śrubowania standardów środowiskowych i klimatycznych, redukcja kosztów społecznych transformacji – to nie zestaw postulatów kandydata PiS na wybory prezydenckie ani kolejna petycja „Solidarności” w sprawie zatrzymania Europejskiego Zielonego Ładu. 

Przed sformowaniem nowej administracji w USA Rosja próbuje zająć jak największą część Ukrainy i zaanektować de facto Białoruś. W Gruzji rewolucja wchodzi w fazę kulminacyjną. Na Bliskim Wschodzie islamiści z cichą aprobatą Ankary odrywają dla siebie część Syrii. W Korei Południowej prezydent ogłosił trwający ledwie chwilę stan wojenny.

Dziś głosowania nad dwoma wnioskami o wotum nieufności wobec premiera Michela Barniera.

.Rosja i Iran pomogły syryjskiemu przywódcy utrzymać się u władzy po wybuchu wojny domowej. Ale dziś oba państwa zajęte są własnymi konfliktami.

Chcemy, żeby Ukraina wygrała wojnę – deklaruje nowa szefowa unijnej dyplomacji. Na razie jednak Kijów nie ma co liczyć na nowe pakiety pomocowe. A negocjacje akcesyjne z UE także mogą znacznie spowolnić.

Kolegium elektorskie w połowie grudnia wskaże nową głowę państwa. Dotychczasowa deklaruje, że nie uzna tego wyboru.

Zapowiedziana przez Donalda Trumpa nominacja generała Keitha Kellogga na specjalnego przedstawiciela ds. relacji z Rosją i Ukrainą nie jest najgorszą wiadomością. Podobnie jak przyszły sekretarz stanu Marco Rubio, to człowiek, którego trudno posądzić o rusofilię, a przy tym reprezentuje starsze, przedtrumpowskie pokolenie republikanów.