Mike Leigh. Praca jak podróż

Na czym polega dla pana proces, jakim jest tworzenie filmu?

Zaczyna się od nastroju, wyobrażenia na jakiś temat, czasem od obrazu. Potem wszystko tworzy się z kombinacji czasu, miejsca, relacji między postaciami, doświadczeń aktorów i moich. Wiem, że brzmi to mgliście, ale trudno jest być konkretnym w tej kwestii. Gdybyśmy chcieli, żeby na ścianie przed nami powstał obraz, wynajęlibyśmy artystę, żeby to wykonał, i powiedzieli mu: „Możesz zrobić, cokolwiek zechcesz. Masz czas do Bożego Narodzenia i dostajesz na to 700 dolarów”. Może zrobić, cokolwiek chce, ale to, że obraz ma być w konkretnym miejscu, bardzo określa jego przyszłą pracę, pomaga zdefiniować jej ramę. Podobnie jest z moją pracą nad filmami: częściowo chodzi o to, jak dużo mam zrobić, w jakim czasie, ale też o możliwości i charaktery moich współpracowników. Bywa też tak, że film rodzi się długo, zanim ktokolwiek poza mną może o tym wiedzieć. Dwa wśród moich filmów dojrzewały w ten właśnie sposób. „Sekrety i kłamstwa”, do których zrobienia skłoniły mnie historie z mojej rodziny, oraz „Vera Drake”, bo mam wystarczająco dużo lat, żeby pamiętać, jak to było, zanim w Wielkiej Brytanii zostało ustanowione prawo dotyczące legalnej aborcji. Dlatego chciałem opowiedzieć o tym, co się działo wcześniej. Niezależnie od tego, jak długo temat żyje w mojej głowie, podróż, którą jest praca nad filmem, to za każdym razem odkrywanie, czym ten film właściwie jest.