W tym momencie na pewno sympatię ludzi do Katniss intensyfikuje to, że Jennifer jest tak lubiana. Nie jest mi trudno to zrozumieć, ponieważ sam uważam ją za wspaniałą osobę. Mam nadzieję, że publiczność nigdy nie przestanie jej lubić i że czeka ją długa kariera pełna świetnych ról - mówi Francis Lawrence, reżyser filmu "Igrzyska śmierci: W pierścieniu ognia".
Pierwsza część „Igrzysk śmierci” w reżyserii Gary’ego Rossa była ogromnym sukcesem, zarówno kasowym, jak i artystycznym. Przejęcie takiej serii to dla reżysera duży stres?
Nigdy wcześniej nie robiłem sequela. Rozumiałem, że dziedzicząc obsadę i decydując się na realizację kontynuacji, zobowiązuję się do podtrzymania pewnych decyzji, na przykład zachowania estetycznej jedności, ale musiałem mieć pewność, że będę miał wystarczająco dużo artystycznej wolności jako reżyser. Druga część to już całkiem inna opowieść. Dopiero teraz historia w pełni rozkwita, bohaterowie dojrzewają, powoli objawia się właściwy temat filmu. Uznałem, że będę miał wystarczająco duże pole do manewru.
Ten film to ogromne przedsięwzięcie. Studio, które za nim stoi, nie miało jakichś konkretnych oczekiwań?
Na szczęście nigdy nie czułem z ich strony nacisku, żeby dążyć w stronę bardziej spektakularnych efektów, wysadzać więcej rzeczy w powietrze, podkręcać dźwięk... Najważniejsza była prawda emocjonalna. Ludzie, którzy zaangażowali się w realizację tego projektu, podjęli pewne zobowiązanie. Złożyli obietnicę autorce i jej materiałowi. Chcieliśmy pielęgnować to przyrzeczenie i mam nadzieję, że to da się wyczuć w filmie. Mówię szczerze. Wiem, że ludziom może się wydawać, iż przy tak wielkiej produkcji to niemożliwe, ale tak właśnie było.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.