Wiadomości

Najlepiej opłacanym prezesem polskiego banku w 2018 r. był Cezary Stypułkowski, szef mBanku; zarobił blisko 5,1 mln zł o 28 proc. więcej niż rok wcześniej - informuje piątkowa "Rzeczpospolita".

Nie jesteśmy w Unii Europejskiej niewolnikami, możemy decydować o przystąpieniu do Unii, możemy też decydować o wystąpieniu z niej - powiedział w czwartek w Bukareszcie główny negocjator UE ds. brexitu Michel Barnier.

Breksitować to nowy czasownik, który oznacza, że ktoś się z nami żegna, ale nie wychodzi. Biorąc pod uwagę to, jak przebiega rozstanie Wielkiej Brytanii z Unią Europejską, słowo ma szansę zostać najpopularniejszym w tym roku. Idealnie będzie łączyło się z tym, które wygrało ubiegłoroczny plebiscyt, czyli dzban. Wyrażenie breksitujące dzbany bardzo dobrze oddaje stan tego, co obserwujemy na Wyspach.

Elektronika w autach sportowych zwiększa bezpieczeństwo jazdy. W sprzęcie budowlanym również.

Chaos, porażka, fiasko, blamaż, klapa, wtopa, żenada. Przez ostatnie miesiące te słowa nie schodziły z nagłówków brytyjskich gazet opisujących spory polityczne wokół wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Jak to się stało, że projekt, który miał być źródłem narodowej dumy, na razie przynosi tylko wstyd?

- Jeśli byłaby równość małżeńska, chciałbym zawrzeć małżeństwo. Jestem zwolennikiem małżeństw homoseksualnych, bo jest to rozwiązanie w gruncie rzeczy bardzo konserwatywne - mówi w wywiadzie dla DGP Paweł Rabiej polityk Nowoczesnej, wiceprezydent Warszawy.

Charakterystyczna postać polskiego zdecydowanego prawicowca nie jest najprzyjemniejszym widokiem na świecie: ma kręgosłup z betonu i podobną lekkość argumentacji. Piotr Semka jest inny – i pewno dlatego przeciwnicy rodzimej prawicy szczególnie nienawistnie patrzą na tego człowieka z żelaza, który konsekwentnie broni określonego zestawu wartości i zarazem zachowuje elastyczność umysłu, ba, okazjonalnie nawet finezję (finezję, dodajmy, niedocenianą przez ogół prawicowych czytelników).

Ciekawe wieści płyną z Kanady. Wygląda na to, że rząd może świętować sukces w walce z biedą oraz ubóstwem. Co prowadzi nas do pytania: a może zupełna likwidacja tych zjawisk w bogatych krajach jest jak najbardziej możliwa? A ich kompletne wyplenienie kwestią wyłącznie politycznej woli rządzących?

Awantura o edukację seksualną jest w tej chwili elementem kampanii wyborczej. Dopiero gdy opadną emocje, będzie można szukać pola do porozumienia.