Autopromocja

Umowa ubezpieczenia sprzętu OSP musi być wykazana w wieloletniej prognozie finansowej gminy

dokumenty wdrożenie PPK
dokumenty wdrożenie PPKShutterStock
29 lipca 2020

Nasza gmina zawiera na trzy lata umowę ubezpieczenia majątku, którym dysponuje ochotnicza straż pożarna. Czy to zobowiązanie trzeba wykazywać w wieloletniej prognozie finansowej, skoro mienie (np. pojazdy, wyposażenie) pozostaje we władaniu straży?

Tak, umowa ubezpieczenia mienia, nawet w sytuacji, gdy dysponuje nim inny podmiot, powinna zostać podana w wykazie przedsięwzięć wieloletniej prognozy finansowej.

W tym kontekście warto przypomnieć rolę, jaką, w związku z funkcjonowaniem ochotniczej straży pożarnej, odgrywa gmina. Otóż z art. 32 ustawy o ochronie przeciwpożarowej wynika m.in., że ponosi ona koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej OSP, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 1. Gmina ma również obowiązek:

1) bezpłatnego umundurowania członków OSP;

2) ubezpieczenia w instytucji ubezpieczeniowej członków OSP i młodzieżowej drużyny pożarniczej; ubezpieczenie może być imienne lub zbiorowe nieimienne;

3) ponoszenia kosztów okresowych badań lekarskich tych członków OSP, którzy biorą bezpośredni udział w działaniach ratowniczych.

Z tych regulacji można więc wysnuć generalny wniosek, że koszty funkcjonowania lokalnej OSP spoczywają na gminie. Oznacza to w konsekwencji, że jednostka samorządu terytorialnego musi uczestniczyć w różnych relacjach, w tym o charakterze cywilnoprawnym, które zapewniają realizację zadań nałożonych na nią przez ustawodawcę. Przejawem tego są w szczególności umowy ubezpieczenia mienia, w tym przypadku pozostającego w dyspozycji jednostki OSP, na prawach własności. Stroną umowy ubezpieczenia jest jednak gmina, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w mechanizmach dotyczących funkcjonowania gospodarki finansowej tej jednostki.

Na szczególną uwagę zasługuje w tym kontekście art. 226 ustawy o finansach publicznych. W ust. 1 postanowiono m.in., że wieloletnia prognoza finansowa powinna być realistyczna i określać dla każdego roku objętego prognozą co najmniej:

1) dochody bieżące oraz wydatki bieżące budżetu JST, w tym na obsługę długu, gwarancje i poręczenia;

2) dochody majątkowe, w tym dochody ze sprzedaży majątku, oraz wydatki majątkowe budżetu JST;

3) wynik budżetu JST;

4) przeznaczenie nadwyżki albo sposób sfinansowania deficytu;

5) przychody i rozchody budżetu JST, z uwzględnieniem długu zaciągniętego oraz planowanego do zaciągnięcia;

6) kwotę długu JST oraz sposób sfinansowania jego spłaty.

Również w orzecznictwie sądowym dostrzega się ważną rolę wieloletniej prognozy finansowej. [ramka]

Z orzecznictwa

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 23 stycznia 2020 r. (sygn. akt I SA/Gl 1460/1) wskazał na następujące funkcje wieloletniej prognozy finansowej:

rozpoznawczą, bo umożliwia zidentyfikowanie przewidywanych procesów gromadzenia i wydatkowania środków publicznych w powiązaniu z projektowanymi zmianami w zakresie dostarczania i finansowania dóbr publicznych i społecznych);

optymalizacyjną, która pozwala na ustalenie w perspektywie wieloletniej korzystnych relacji między stopniem realizacji wyznaczonych celów a pozyskiwanymi i rozdysponowywanymi w tym okresie środkami publicznymi);

koordynacyjną, umożliwiającą zharmonizowanie zróżnicowanych form i źródeł finansowania bieżących i wieloletnich celów działania jednostki samorządu terytorialnego);

informacyjną, bo dokument zawiera wiadomości o planowanych do realizacji programach i projektach, wraz z harmonogramem i źródłami finansowania. 

Jak widać z art. 226 pkt 1 ustawy o finansach publicznych, prognoza finansowa musi zawierać m.in. wydatki bieżące budżetu JST. Do tej kategorii zalicza się wydatki związane z realizacją spraw bieżących, dotyczących funkcjonowania jednostek. Wydatki zawsze są zaś z kolei konsekwencją występowania m.in. określonych stosunków cywilnoprawnych. Dlatego też przy odpowiedzi na zadane pytanie kluczowego znaczenia nabierają regulacje art. 226 ust. 3 i 4 ustawy o finansach publicznych. Z ust. 3 wynika, że w załączniku do uchwały w sprawie wieloletniej prognozy finansowej określa się odrębnie dla każdego przedsięwzięcia:

1) nazwę i cel,

2) jednostkę organizacyjną odpowiedzialną za realizację lub koordynującą wykonywanie przedsięwzięcia,

3) okres realizacji i łączne nakłady finansowe,

4) limity wydatków w poszczególnych latach,

5) limit zobowiązań.

Z kolei według ust. 4 przez przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 3, należy rozumieć wieloletnie programy, projekty lub zadania, w tym związane z:

1) programami finansowanymi z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3,

2) umowami o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Z wymienionych regulacji prawnych wynikają istotne wnioski dla oceny zadanego pytania. Obligatoryjnym elementem wieloletniej prognozy finansowej jest wykaz przedsięwzięć, który musi zawierać nazwę i cel przedsięwzięcia, jednostkę organizacyjną odpowiedzialną za realizację lub koordynującą wykonanie przedsięwzięcia, okres jego realizacji. Każde przedsięwzięcie czy umowa w celu zapewnienia ciągłości działania jednostki, realizowane w cyklu wieloletnim, muszą być ujęte w wykazie przedsięwzięć wieloletniej prognozy finansowej. W poszczególnych pozycjach prognozy (która jest dokumentem wysoce sformalizowanym) należy wykazywać przepływy finansowe, zgodnie z ich treścią ekonomiczną i w wysokościach wynikających z dokumentów (np. umów), którymi dysponuje dana JST. Do takich umów należy zaliczyć m.in. umowy ubezpieczenia mienia.

Na koniec wskazać należy, że zasady funkcjonowania wieloletniej prognozy finansowej nie zostały zmodyfikowane w poszczególnych aktach normatywnych zwanych potocznie tarczami antykryzysowi przyjętymi przez parlament na czas epidemii COVID-19. Owszem, w ustawie z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) znalazły się zmiany dotyczące prognozy finansowej, ale w odmiennym zakresie przedmiotowym (np. wprowadzanie nowych inwestycji lub zakupów inwestycyjnych).

Podstawa prawna

art. 32, art. 35 ust. 1 ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 961)

art. 226 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 869; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 1175)

Autopromocja
381367mega.png
381364mega.png
381208mega.png
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.