To, jakiej wielkości są jego kawałki, zależy od tego, czy zostało upieczone odpowiednio duże ciasto (wypiekiem tortu jest określanie łącznej wysokości subwencji oświatowej na dany rok). Przyczyną niezadowolenia większości samorządów jest poczucie, że tort jest za mały. Tymczasem z formalnego punktu widzenia nie da się nawet określić, czy jest on za duży czy za mały, gdyż subwencja nie jest dochodem, który gwarantuje pokrycie konkretnych wydatków. To jest pierwsza rzecz, którą należy zmienić.
Należy określić precyzyjne i znane wszystkim zasady naliczania łącznej wysokości subwencji oświatowej. Najlepiej, aby odnosiły się one do konkretnych wydatków ponoszonych na oświatę w samorządach. Najbardziej wdzięczne wydają się te, które są dość precyzyjnie opisane w prawie oświatowym. Myślę tutaj o wynagrodzeniach nauczycieli oraz dotacji dla niesamorządowych jednostek oświatowych. Są to wydatki w dużej mierze niezależne od decyzji konkretnego samorządu i opisane w ustawach lub rozporządzeniach. Brakuje tak naprawdę niewielu standardów, aby można było je obiektywnie wskazać. Tymi brakującymi standardami są minimalna kalkulacyjna wielkość oddziału klasowego oraz pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.