W ostatniej części komentarza omawiamy przepisy dotyczące przebiegu postępowania zabezpieczającego. Przypomnijmy, że procedura ta poprzedza postępowanie egzekucyjne i zasadniczo ma na celu zapewnienie realizacji w przyszłości roszczeń wierzyciela.
Na początku tego odcinka opisujemy przesłanki zastosowania zabezpieczenia. Ustawodawca wymienia tu przykładowo: brak płynności finansowej zobowiązanego, unikanie przez niego wykonania obowiązku przez nieujawnianie zobowiązań powstających z mocy prawa lub nierzetelne prowadzenie ksiąg podatkowych albo wyprzedaż majątku. Innym powodem dokonania zabezpieczenia w konkretnym stanie faktycznym może być np. zaprzestanie działalności gospodarczej przez zobowiązanego albo brak wiedzy organu egzekucyjnego o miejscu jego pobytu. Podstawową zasadą rządzącą postępowaniem zabezpieczającym jest zagwarantowanie realizacji w przyszłości obowiązku, a nie jego wykonanie. Ta reguła jest ważna dlatego, że zabezpieczenie może być dokonane także przed terminem płatności należności pieniężnej lub przed terminem wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym. Wszczęcie postępowania zabezpieczającego następuje na wniosek wierzyciela i na podstawie wydanego przez niego zarządzenia. Jeżeli jest zgłaszany po wszczęciu albo zakończeniu postępowania podatkowego lub kontrolnego, wyszczególnia się w nim składniki majątkowe zobowiązanego, które mogą być przedmiotem zabezpieczenia. O skierowaniu zarządzenia do wykonania decyduje organ egzekucyjny przez nadanie mu klauzuli wykonania. Może ponadto uzależnić wykonanie tej czynności od złożenia przez wierzyciela kaucji na zabezpieczenie roszczeń zobowiązanego o naprawienie szkód spowodowanych wskutek wykonania zarządzenia.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.