Najprostszą i najtańszą formą prowadzenia wspólnej działalności gospodarczej jest spółka cywilna. Idealnie nadaje się ona do rozkręcenia np. drobnego biznesu, jednak wspólnicy muszą liczyć się z pełną odpowiedzialnością za powstałe zobowiązania.
W spółce cywilnej przedsiębiorcami są wspólnicy, którzy prowadząc razem biznes, chcą osiągnąć jakiś cel gospodarczy opisany w zawartej wcześniej umowie spółki. Każdy ze wspólników posiada odrębny wpis do ewidencji działalności, jednak numer REGON oraz NIP otrzymuje spółka. Spółka cywilna nie posiada jednak osobowości prawnej. Właścicielami całego majątku spółki jest odrębnie każdy ze wspólników. Spółka cywilna jest tworzona na podstawie art. 860–875 kodeksu cywilnego.
Forma sporządzenia umowy spółki
Przepisy kodeksu cywilnego nie przewidują szczególnej formy umowy spółki cywilnej. Powinna być ona jednak stwierdzona pismem, głównie dla celów dowodowych. W razie ewentualnych nieporozumień ze wspólnikami łatwiej wówczas udowodnić swoją rację lub rozstrzygnąć spór. W umowie powinno się przede wszystkim wskazać wspólników, określić cel gospodarczy, jaki chcą oni osiągnąć, rodzaj działalności, która ma być prowadzona, a także rodzaj i wartość wniesionych wkładów, a więc czy są to pieniądze, rzeczy, prawa, a może usługi. Jeśli odpowiedni zapis nie znajdzie się w umowie, domniemywa się, że wkłady wspólników mają jednakową wartość. Dodatkowo już na etapie sporządzania umowy spółki warto pomyśleć nad zakresem umocowania wspólników do reprezentacji spółki, udziale wspólników w zyskach i stratach.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.