Poręczenie pożyczki polega na tym, że poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela spłacić dług, na wypadek gdyby pożyczkobiorca tego nie zrobił. Stronami umowy zawieranej w tej sprawie są więc pożyczkodawca i poręczyciel. Pożyczkobiorca nie musi nawet o niej wiedzieć.
W umowie poręczenia należy określić dłużnika i dług główny, którego wykonanie jest poręczane. Jeżeli strony umowy poręczenia nie postanowią inaczej, odpowiedzialność poręczyciela obejmuje obok zobowiązania głównego (kwoty pożyczki czy kredytu) również świadczenia uboczne, tj. odsetki umowne za udzielenie pożyczki, odsetki za opóźnienie bądź zwłokę w zapłacie raty, a nawet koszty związane z dochodzeniem roszczeń przez wierzyciela.
Poręczyciel odpowiedzialny jest jak współdłużnik solidarny. Oznacza to, że pożyczkodawca może żądać spełnienia świadczenia (w części bądź w całości) od dłużnika głównego albo od dłużnika głównego i poręczyciela łącznie, ale może również żądać spełnienia świadczenia wprost przez poręczyciela. W umowie poręczenia strony mogą ustalić korzystniejsze dla poręczyciela przesłanki jego odpowiedzialności. Mogą więc zapisać w niej postanowienie, zgodnie z którym poręczyciel będzie zobowiązany spłacić dług za pożyczkobiorcę dopiero wtedy, gdy egzekucja z jego majątku okaże się bezskuteczna.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.