Dziewiąta część komentarza jest poświęcona głównie przepisom dotyczącym kosztów egzekucyjnych. Składają się na nie opłaty i wydatki.
Te pierwsze organ egzekucyjny pobiera za dokonanie czynności zarówno co do obowiązków o charakterze pieniężnym, jak i niepieniężnym. Ich wysokość jest oznaczona w komentowanej ustawie w stosunku procentowym do egzekwowanych należności bądź też kwotowo. Naliczanie i pobieranie opłat egzekucyjnych nie jest uzależnione od wyegzekwowania przez organ dochodzonej należności ani też od wysokości faktycznie poniesionych przez niego wydatków. Dlatego zwykle się mówi, że mają one charakter ryczałtowy. Natomiast wydatki egzekucyjne to określone kwoty, które organ wyłożył ze swoich środków w związku z podejmowanymi czynnościami mającymi na celu wyegzekwowanie określonych obowiązków. Ich wysokość nie jest w ustawie ściśle określona. Dlatego muszą być one szczegółowo udokumentowane. Katalog wydatków egzekucyjnych jest otwarty. Ustawa w art. 64b wymienia jedynie najważniejsze z nich. Opłaty oblicza się oddzielnie od każdego tytułu wykonawczego, który był podstawą dokonania czynności.
Ponadto organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną. Stanowi ona zwrot wydatków za wszystkie czynności związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych. Opłata wynosi 1 proc. kwoty należności objętych każdym tytułem wykonawczym, przy czym dolną granicą jest kwota 1 zł 40 gr. Obowiązek uiszczenia tej opłaty powstaje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Nie jest ona zależna od skuteczności przeprowadzonych czynności.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.