Orzecznictwo

Sąd może nakazać burmistrzowi złożenie oświadczenia woli o powierzeniu stanowiska dyrektora. Jednak takie powództwo może być też ocenione pod kątem potencjalnego nadużycia prawa. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Przepis karny kodeksu wyborczego nie wymaga, aby polityk chcący się zareklamować poprzez baner na budynku musiał wymagać od zarządcy nieruchomości stosownej uchwały wspólnoty. Co więcej, jeśli sam jest zarządcą, może podjąć decyzję o zareklamowaniu samego siebie samodzielnie. Takie wnioski płyną z wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim.

Dziś trzeba utajniać dane adresowe świadków i ofiar nawet wówczas, gdy chodzi o przemoc domową. Ustawodawca miał zlikwidować ten absurd, ale na razie robi to dość nieudolnie.

Aby uchylić uchwałę walnego zgromadzenia wspólników spółki z o.o., nie wystarczy wykazać, że jest sprzeczna z umową spółki. Trzeba jeszcze udowodnić, iż godzi ona w jej interesy lub krzywdzi wspólników. Takie wnioski płyną z uchwały Sądu Najwyższego.

Dobrowolna opłata wniesiona na rzecz gminy w zamian za przedłużenie terminów realizacji inwestycji na użytkowanym gruncie może być kosztem podatkowym – orzekł NSA.

Kobieta została uznana przez rzecznika dyscyplinarnego prokuratury i prokuratora za winną popełnienia przestępstwa, choć sprawa nawet nie trafiła do sądu. Niektórzy zapomnieli bowiem o zasadzie domniemania niewinności.

Gdyby w Trybunale Konstytucyjnym stosowano odpowiednie procedury bezpieczeństwa, szybko by odkryto, kto stoi za wyciekiem projektu orzeczenia.

Konkubent, który dostaje od partnera pieniądze i następnie przeznacza je na inwestycje, np. w nieruchomości, musi zapłacić podatek od spadków i darowizn – orzekł NSA.

Spółka musi bowiem posiadać to oznaczenie. Do wpisania takiej zmiany do rejestru konieczne jest zaś podjęcie przez zarząd uchwały.

Jeżeli inwestor ma spłacać cudzy dług, to najpierw musi wyrazić zgodę na zawarcie przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą.

Zamawiający może poprawić omyłkę rachunkową w ofercie, gdy chodzi o oczywisty błąd i gdy polega on na niewłaściwym wyniku działań arytmetycznych.

ZUS karze za wcześniejszy powrót z chorobowego, a Sąd Najwyższy to kwestionuje.

Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której uznał, że gdy zatrudniony wcześniej wróci do pracy, organ rentowy nie ma prawa kwestionować wypłaty świadczenia za okres faktycznej choroby. Ale czy ta uchwała wpłynie na zmianę praktyki ZUS? To się dopiero okaże

Jeżeli strony umowy o pracę zadają sobie sprawę z tego, że jej postanowienia nie będą wykonywane kontrakt należy uznać za pozorny. A taki z racji przepisów nie może zostać uznany za nieważny.