Tylko marynarze zatrudnieni na podstawie umowy o pracę u polskiego pracodawcy będą mieć w przyszłości prawo do emerytury pomostowej.
Ograniczenie liczby polskich armatorów spowodowało, że marynarze musieli się zatrudnić na statkach pływających pod obcymi banderami. Pracodawcy ci nie odprowadzają za nich składek ubezpieczeniowych, więc osoby te zostały zmuszone do dobrowolnego opłacania składek do ZUS.
Osoba przystępująca z własnej woli do ubezpieczeń emerytalnego i rentowego z tytułu pracy za granicą nie jest pracownikiem w rozumieniu obowiązujących polskich przepisów. Może więc przejść na emeryturę w wieku powszechnym, a okres ten zostanie uwzględniony przy ustalaniu 25-letniego stażu pracy, uprawniającego marynarza do nabycia emerytury w wieku powszechnym. Natomiast pracownicy pływający u obcych armatorów utracili prawo do emerytury pomostowej. Dzieje się tak dlatego, że ustawodawca nie wprowadził możliwości dobrowolnego opłacania przez samych pracowników składek na Fundusz Emerytur Pomostowych (FEP). Zasada ta wynika z ustawy z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. nr 237, poz. 1656 z późn. zm.).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.