W przypadku funduszy emerytalnych zdrowy rozsądek przez długie lata nie był w cenie. Nie zauważano więc nawet nieprzyzwoicie wysokich kosztów, którymi OFE obciążały klientów w zamian za banalną strategię inwestycyjną (2/3 obligacji skarbowych i 1/3 akcji, np. z koszyka WIG20). Aż zaczął się kryzys, trzeźwe spojrzenie wróciło do łask, zwłaszcza w finansach. Na dodatek budżet znalazł się w opałach. Wzrok padł na OFE.
Co do tego, że nasza składka musi w jakiejś części płynąć do ZUS, jest chyba zgoda. W przeciwnym razie nie będzie on w stanie finansować bieżących świadczeń, budżet też nie. W zamian ZUS zaciąga wobec nas zobowiązanie, z którego ma się wywiązać, gdy będziemy starzy. Wyjąwszy radykalną, ale też wymagającą czasu, reformę finansów publicznych, odejście od tego rozwiązania jest niemożliwe. Po drugie, ZUS jako gwarant minimalnych uposażeń emerytalnych dla wszystkich może pod pewnymi warunkami bardzo dobrze wypełnić swoją rolę.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.