Niezachowanie przez pracodawcę wymogów formalnych wypowiedzenia umowy o pracę uzasadnia wniesienie przez pracownika odwołania do sądu. Czy błędne określenie podstawy prawnej wypowiedzenia powoduje jego wadliwość i jest podstawą ewentualnych roszczeń pracownika?
Procedura wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony obwarowana jest kilkoma wymogami formalnymi, których niezachowanie daje pracownikowi podstawę do zakwestionowania dokonanego rozwiązania stosunku pracy na drodze sądowej. Oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę powinno być dokonane w formie pisemnej oraz zawierać wskazanie przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie.
Sposób wskazania tej przyczyny nie został przez ustawodawcę określony. Biorąc jednak pod uwagę cel zobowiązania pracodawcy do podania pracownikowi do wiadomości przyczyny będącej podstawą wypowiedzenia, jakim jest umożliwienie mu obrony przed merytorycznie nieuzasadnionym rozwiązaniem stosunku pracy, decydującym kryterium w ocenie zadośćuczynienia wymogowi formalnemu wypowiedzenia jest to, czy sformułowanie przyczyny, niezależnie od stopnia ogólności, czyni tę przyczynę dla pracownika wiadomą (wyrok SN z 6 czerwca 2000 r., I PKN 686/99, OSNAP 2001/23/692).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.