Umowa o zakazie konkurencji zarówno w trakcie trwania stosunku pracy, jak i po jego rozwiązaniu, musi określać definicje tego zakazu. Jak szczegółowo go należy określić?
Zakaz konkurencji po ustaniu stosunku pracy zawiera się głównie z pracownikami, którzy mają dostęp do szczególnie ważnych informacji. Definicję tego zakazu ustala pracodawca w zależności od tego, jakiego rodzaju informacje chce chronić i jakie uważa za poufne. Powinna ona być tak określona, aby pracownik nie pozostawał w niepewności co do tego, co jest dozwolone, a co zakazane. W jednym z wyroków Sąd Najwyższy opowiedział się za tym, że sposób określenia zakazu konkurencji powinien zależeć od stanowiska pracownika (I PK 97/08). Jeśli zakaz dotyczyć ma pracowników niższego szczebla, to należy im wskazać wyraźny zakres zakazu konkurencji poprzez wskazanie określonych, wymienionych konkretnie obszarów działalności spółki. Może to być zakres korespondujący z zakresem zadań tych pracowników. Z kolei dla pracowników, którzy wchodzą w skład organów zarządzających u pracodawcy, zakaz może być określony bardziej ogólnie. Mają oni bowiem dostęp do bardzo dużego spektrum informacji poufnych spółki.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.