Zawarcie umowy na czas określony przekraczający 6 miesięcy daje możliwość zastrzeżenia jej wcześniejszego wypowiedzenia. W szczególnych przypadkach np. dotyczących lekarzy, muszą być spełnione dodatkowe warunki.
Lekarz może uzyskać tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny po odbyciu przeszkolenia wskazanego programem specjalizacji i po złożeniu praktycznego egzaminu specjalistycznego (PES). Takie wymogi przewiduje rozporządzenie ministra zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów z 20 października 2005 r. (Dz.U. nr 213, poz. 1779 z późn. zm.). Lekarz może odbywać specjalizację w pełnym wymiarze czasu pracy na podstawie umowy o pracę na czas określony, zawartej z jednostką organizacyjną prowadzącą specjalizację w ramach tzw. etatów rezydenckich. Uzyskanie rezydentury następuje po przejściu postępowania kwalifikacyjnego, obejmującego nie tylko elementy formalne (jak uprawnienie do wykonywania zawodu lekarza), lecz także ocenę dotychczasowych osiągnięć.
Umowa z rezydentem
Jednostka organizacyjna (np. szpital) zawiera z lekarzem rezydentem umowę o pracę na czas odpowiadający okresowi trwania specjalizacji, zaś minister zdrowia zapewnia corocznie środki finansowe niezbędne do odbywania specjalizacji w ramach rezydentury (w tym środki na wynagrodzenia, poza wynagrodzeniami za dyżury medyczne). Ponieważ czas trwania rezydentury jest kilkuletni, pracodawcy zastrzegają w umowach możliwość ich wcześniejszego rozwiązania za dwutygodniowym okresem wypowiedzenia. Tym samym traktują te umowy jak zwykłe umowy terminowe, podlegające bez żadnych ograniczeń regułom określonym w kodeksie pracy. Tymczasem sprawa nie jest taka oczywista.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.