Obowiązująca od 22 sierpnia 2009 r. tzw. ustawa antykryzysowa wprowadziła nowe zasady zatrudnienia pracowników na podstawie umów na czas określony, ograniczając okres zatrudnienia na tej podstawie do 24 miesięcy. Jak w świetle przepisów tej ustawy wygląda sytuacja osób zatrudnionych na umowy okresowe, trwające w dniu wejścia w życie ustawy?
Jednym z nowych rozwiązań wprowadzonych ustawą z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz.U. nr 125, poz. 1035), zwanej dalej ustawą, są ograniczenia w zatrudnieniu pracowników na czas określony, wprowadzone art. 13 ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy nie może przekraczać 24 miesięcy. Regulacja ta dotyczy wszystkich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, nie tylko tych, którzy są w trudnej sytuacji ekonomicznej, i obowiązuje do 31 grudnia 2011 r.
Warto rozważyć zagadnienie, które może budzić wątpliwości w praktyce, a mianowicie w jakim zakresie należy uwzględniać w 24-miesięcznym limicie okresowego zatrudnienia umowę na czas określony, obowiązującą w dniu wejścia w życie ustawy. Przepis art. 13 ustawy nie określa sposobu wliczania okresu zatrudnienia na podstawie takiej umowy. Powstaje pytanie, czy należy brać pod uwagę cały okres, na który została zawarta umowa, a więc również ten sprzed daty wejścia w życie ustawy, czy też liczenie terminu 24-miesięcznego rozpocząć od 22 sierpnia 2009 r.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.