Może się zdarzyć, iż pracodawca kwestionuje istnienie stosunku pracy i w konsekwencji nie dopuszcza pracownika do pracy. Pracownik natomiast występuje z pozwem o ustalenie istnienia stosunku pracy. Czy w takiej sytuacji pracodawca będzie zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy?
Zgodnie z art. 81 par. 1 k.p., pracownikowi, który był gotów do wykonywania pracy, a doznał przeszkód w jej wykonywaniu z przyczyn dotyczących pracodawcy, przysługuje odpowiednie wynagrodzenie za czas niewykonywania pracy. Przyjmuje się, iż wystąpienie gotowości do pracy uzależnione jest od zaistnienia czterech przesłanek, a mianowicie: zamiaru wykonywania pracy, zewnętrznego przejawu woli świadczenia pracy, faktycznej zdolności jej wykonywania oraz pozostawania w dyspozycji pracodawcy. W orzecznictwie utrwalony został pogląd, że ocena istnienia powyższych przesłanek gotowości do pracy zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy.
W zależności od okoliczności różna będzie głównie możliwość uzewnętrznienia zamiaru świadczenia pracy przez pracownika. Dla uzewnętrznienia zamiaru świadczenia pracy i zapewnienia dyspozycyjności wobec pracodawcy nie jest konieczna fizyczna obecność pracownika w zakładzie pracy. Jest to uzasadnione, zwłaszcza gdy pracodawca, kwestionując istnienie stosunku pracy, nie dopuszcza pracownika do wykonywania obowiązków.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.