Urodzeni po 1948 roku i pracujący przed wejściem w życie reformy emerytalnej muszą zgromadzić dokumentację płacową do ustalenia kapitału początkowego. Od jego wysokości zależy kwota emerytury.
Reforma emerytalna zakłada, że emerytura może przysługiwać z ZUS, z otwartego funduszu emerytalnego (osobom, które przystąpiły do jednego z funduszy funkcjonujących na rynku ubezpieczeniowym) i ewentualnie z pracowniczych programów emerytalnych (PPE) czy indywidualnych kont emerytalnych (IKE). Jednocześnie przyjęto, że świadczenia osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r., które pracowały przed wejściem w życie reformy emerytalnej, dodatkowo będą zwiększone o kapitał początkowy. Nie ma przy tym znaczenia, czy osoba ta obecnie pracuje na podstawie umowy o pracę, czy też prowadzi własną firmę. Ważne jest tylko to, żeby przed 1 stycznia 1999 r. pracodawca opłacał za nią składki lub też osoba uprawniona do tego sama odprowadzała składki do ZUS z racji prowadzenia działalności gospodarczej.
Indywidualne konto płatnika
Wysokość kapitału początkowego zależna jest od długości przebytych okresów składkowych i nieskładkowych, zarobków osiąganych w okresie aktywności zawodowej, które stanowiły podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne przed 1999 rokiem. Warto wiedzieć, że do końca 1998 roku ZUS nie miał obowiązku prowadzenia indywidualnych kont ubezpieczonych. Pracodawcy przekazywali do ZUS zbiorcze wykazy określające łączną wysokość zapłaconych składek za wszystkich pracowników. Natomiast nie było wiadomo imiennie, za kogo ile wynosiła dana składka. To jest właśnie główny powód, dlaczego pracownikom zatrudnianym w tym okresie ZUS ma obowiązek obecnie otworzenia teoretycznej wysokości składek na ubezpieczenie społeczne poprzez obliczenie kapitału początkowego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.