Wydatki związane z użytkowaniem wydzielonej części mieszkania na potrzeby firmy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o PIT, amortyzacji podlegają m.in. budynki stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną przez podatnika działalnością albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu. Nie ma zatem przeszkód, aby podatnik mógł amortyzować własną nieruchomość mieszkalną, jednak należy pamiętać o kilku zasadach.
Najpierw należy ustalić wartość początkową nieruchomości. Można tego dokonać na dwa sposoby, tj. według zasad ogólnych określonych w art. 22g ust. 1 ustawy o PIT lub w sposób uproszczony na podstawie art. 22g ust. 10 tej ustawy. W sposób uproszczony podatnik może ustalić wartość początkową domu mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego używanego do celów prowadzonej działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych używanej do działalności powierzchni użytkowej tej nieruchomości i kwoty 988 zł, przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.