Sąd wziął stronę podatników, którzy zawarli kontrakty przed nowelizacją. Stwierdził, że jeśli ich warunki są wypełnione, a zmienili się tylko sygnatariusze, to wbrew dotychczasowej opinii fiskusa brak jest podstaw do uznania, że to nowa umowa
Zmiana strony umowy leasingu, tzw. cesja, jest zagadnieniem, które przez wiele lat stanowiło kość niezgody pomiędzy podatnikami a przedstawicielami fiskusa. Mogłoby się wydawać, że od 2013 r. sprawa się wyjaśniła. Regulacje podatkowe uległy wtedy zmianie i prawodawca tylnymi drzwiami wprowadził cesję do przepisów dotyczących leasingu. Nie zdecydował się bowiem na wyraźne przepisy mówiące o jej zasadach i warunkach. Wskazał jedynie, że w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy jej okres uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia nie uległy zmianie. Jak się okazało, stało się to pretekstem do tego, aby w praktyce wzmocniła się negatywna wykładnia mówiąca o tym, że umowy zawarte przed 1 stycznia 2013 r. owszem, mogą być cesjonowane, jednak wówczas każda jej część, tj. ta sprzed, jak i po cesji, powinna być weryfikowana odrębnie i samodzielnie oceniana pod kątem tego, czy może być uznana za leasing.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.