Przepisy dotyczące podatku u źródła są nieprecyzyjne i rodzą spory

Spory przed sądami administracyjnymi dotyczą usług – najczęściej niematerialnych, których świadczenie nie wymaga fizycznej obecności usługodawcy na terytorium Polski. Przykładowo może to być odpłatne przygotowanie opinii dla polskiej firmy przez kancelarię prawniczą z Londynu, a dotyczącej inwestycji w Wielkiej Brytanii. W takiej sytuacji powstaje pytanie, czy fakt, że pieniądze wypłacane są z Polski, oznacza, iż zagraniczna firma bądź obcokrajowiec osiągnęli tu dochód i – zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) albo art. 3 ust. 2a ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) – mają ograniczony obowiązek podatkowy z tego tytułu. Wtedy należałoby pobrać podatek u źródła od uzyskanego przez nich wynagrodzenia.