Jeśli gorsze traktowanie kontrahenta niższego szczebla przez rynkowego monopolistę nie przekłada się na opłacalność biznesu „szykanowanego”, to nie dochodzi do działania zabronionego przez prawo unijne. Wynika tak z wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE wydanego w piątek.
Sprawa dotyczyła sporu między przedsiębiorcą prowadzącym telewizję a jedyną dużą organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi w Portugalii (OZZ). OZZ udzielała licencji skarżącej spółce oraz jej największemu konkurentowi rynkowemu. Rzecz w tym, że za to samo przedsiębiorcy płacili różne stawki. Zdaniem skarżącej doszło w ten sposób do naruszenia art. 102 akapit drugi lit. c Traktatu o funkcjonowaniu UE. Stanowi on, że nadużyciem pozycji dominującej może być stosowanie wobec partnerów handlowych nierównych warunków do świadczeń równoważnych i stwarzaniu im przez to niekorzystnych warunków konkurencji.
Portugalski sąd ds. konkurencji, regulacji i nadzoru nabrał jednak wątpliwości: czy o złamaniu prawa należy mówić w sytuacji, w której niewątpliwie jeden z przedsiębiorców musi zapłacić za licencję znacznie więcej niż jego konkurent, ale jednocześnie wcale nie utrudnia mu to prowadzenia biznesu? Bo w zawisłej sprawie gorzej traktowana spółka doskonale sobie radziła na rynku, a wysokość opłat licencyjnych stanowiła ułamek ponoszonych przez nią różnego rodzaju kosztów.
– Pojęcie „niekorzystnych warunków konkurencji” w rozumieniu art. 102 akapit drugi lit. c TFUE należy interpretować w ten sposób, że w wypadku przedsiębiorstwa dominującego, stosującego ceny dyskryminujące wobec partnerów handlowych niższego szczebla pojęcie to dotyczy sytuacji, w której wskazane zachowanie przedsiębiorstwa może skutkować zakłóceniem konkurencji między jego partnerami handlowymi – stwierdził w uzasadnieniu TS UE. Innymi słowy, aby doszło do naruszenia, nie tylko musi wystąpić gorsze traktowanie jednego z klientów, lecz także powinno ono prowadzić do rzeczywistego zaburzenia konkurencji między licencjobiorcami. Czy tak się dzieje, każdorazowo powinien ustalić sąd krajowy.
ORZECZNICTWO
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt C-525/16, MEO przeciwko Autoridade da Concorrencia.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu