Woś: Wszystko się może zdarzyć

Jestem winien Nassimowi Talebowi przeprosiny. Małe, ale jednak. Rok temu po przeczytaniu „Antykruchości” uznałem go za nadętego do granic możliwości bufona, który pod maską agresywnej fanfaronady sprzedaje czytelnikowi głodne kawałki. I to jeszcze nie pierwszej świeżości. Teraz – po lekturze „Czarnego łabędzia” – nadal uważam go za bufona. Tyle że piszącego trochę lepiej, niż sądziłem.