Opinie

Weto Karola Nawrockiego nie tylko zatrzymało reformę KRS – obnażyło bezradność całej klasy politycznej, w której żadna ze stron nie ma siły ani woli przerwać spirali konfliktu o sądy, a każdy ruch generuje tylko kolejny kryzys.

Spór o Unię Europejską coraz częściej sprowadza się do prostego podziału: integracja albo suwerenność. Tymczasem pytanie jest głębsze – czy państwa narodowe w ogóle mają jeszcze przyszłość i kto naprawdę jest dziś gotów budować europejską siłę. Być może nie tylko liberałowie są zdolni do integracji europejskiej, ale też tak zwani populiści? O tym pisze Tomasz Gabiś w książce „Gry imperialne. Między Imperium Europejskim a Uporządkowaną Anarchią”.

Narasta kontrast między światem władzy, gdzie podejmuje się decyzje, a światem społeczeństwa, czyli ludzi, których te decyzje dotyczą. W pierwszym powinna dominować ostrożność i kalkulacja, w drugim rządzą emocje podsycane niedoborem informacji. Czy da się jeszcze te światy połączyć i podebatować o sprawach międzynarodowych na poważnie? Czy jesteśmy skazani na chaos, uproszczenia i silne emocje?

Repolonizacja gospodarki wraca jako polityczne hasło, ale przy wielkich inwestycjach – zwłaszcza atomowych – nie wystarczy sama deklaracja. Gra toczy się o miliardy, interesy państwa i definicję „local content”, która może zdecydować, kto naprawdę zarobi na realizacji tych dużych projektów.

Ryszard Petru znów chce coś zbudować. Klub, partię, polityczną przyszłość. Problem w tym, że wszystko, czego dotyka, pojawia się i znika. Czasem znika szybciej, niż się pojawi. Czy tym razem uda się uniknąć kolejnej petrufikacji, czy historia znów się powtórzy, a Petru zrobi to, co mu wychodzi najlepiej: zniknie kolejny projekt polityczny?

Albania, Argentyna, Indonezja, Stany Zjednoczone, Węgry, Wietnam. Ci członkowie Rady Pokoju Donalda Trumpa mają być reprezentowani przez szefów państw lub rządów (a w przypadku Wietnamu – przez kierownika rządzącej partii komunistycznej) na inauguracyjnym posiedzeniu liderów, które ma się odbyć 19 lutego w Instytucie Pokoju im. Donalda Trumpa. Sześć państw na 195 uznawanych przez Waszyngton to 3 proc. wszystkich. Jak na ambicje zastąpienia ONZ – mogło być lepiej.

Polska zaczyna przegrywać energetyczny wyścig z Niemcami. Różnice w cenach prądu dla przemysłu rosną, a Berlin zasypuje system miliardami euro wsparcia. Bez własnych mechanizmów ochronnych polskie firmy energochłonne mogą znaleźć się na granicy opłacalności.

Debata o programie SAFE wyglądała jak triumf merytoryki w polskiej polityce. Problem w tym, że argumenty były tylko dekoracją. Spór o unijne pożyczki na obronność odsłonił głębszy proces – rosnącą nieufność wobec UE i zmianę strategicznego myślenia polskiej prawicy.

Lokalni włodarze wspólnie z radnymi zaczynają wykonywać nerwowe ruchy związane z widmem pustych przedszkoli, a w perspektywie lat – także i szkół. Przyczyniły się do tego prognozy GUS, który wyliczył, że do 2060 roku liczba Polaków zmniejszy się nawet do 28,4 mln.

Spór o „nieistniejące” wyroki to nie akademicka zabawa pojęciami. Jeśli orzeczenia tracą ostateczność, znika pewność prawa — a wraz z nią zaufanie do sądów. Giżycki rozwód pokazuje, że teoria właśnie wchodzi do praktyki. I co z tym wszystkim ma wspólnego film „Norymberga”, w którym jedną z kluczowych postaci jest prokurator Robert H. Jackson?

Zaproszenie do Rady Pokoju organizowanej przez prezydenta USA Donalda Trumpa nie jest poważną propozycją. Żadne państwo traktujące na serio swoje bezpieczeństwo i pozycję międzynarodową nie powinno ubiegać się o członkostwo w tym ciele.