Tytuł z pierwszej strony „Gazety Wyborczej” bardzo pobudził moją ciekawość. Ach, „Taśmy Kaczyńskiego”… Człowiek ma prawo się spodziewać zdarzeń, jak z „Ucha Prezesa” co najmniej (Kaczyński do Rydzyka: „No to ile chcesz?”, a ten pyta: „A ile masz?”). W istocie chodziło o to, że 24 lata temu Jarosław Kaczyński realistycznie i cynicznie oceniał partnerów politycznych.
Toż to ciekawostka, co najwyżej. A i to nie dla kogoś, kto zadałby sobie trud przeczytania dowolnej książki na temat biografii politycznej prezesa PiS czy wywiadu rzeki z nim. A jest tego trochę. Redaktorzy „GW” dołożyli starań, by stworzyć wrażenie, że skoro Kaczyński miał np. ćwierć wieku temu złe zdanie o Macierewiczu, a teraz z nim współpracuje, to jest podły i pozbawiony zasad. Zachęcam do lektury sprzed lat ich własnego periodyku. Co też takiego X pisał wtedy o Wałęsie? O Tusku? Boki zrywać.
To, co wynika z biografii politycznej dzisiejszego prezesa Polski, to irytujący dla wielu jego wrogów fakt, że w latach 90. miał rację. Należało stawiać tamę rozpełzaniu się fortun budowanych na układach. Należało wierzyć w sprawne państwo, a nie w państwo ograniczone. Należało przejrzeć na oczy, że kiedy budujemy silne społeczeństwo obywatelskie, to budujemy sektor dawnych, reżimowych stowarzyszeń sportowych oraz spółdzielni. Należało walczyć słowem, myślą i uczynkiem z drobną i zorganizowaną przestępczością, należało potrząsnąć sądami i prokuraturą. I tak dalej. Gdyby bracia Kaczyńscy mieli realny udział w rządzeniu Polską epoki transformacji, więcej byśmy mieli z tego pożytku niż szkody. Powtarzali oczywiste oczywistości, a zaślepieni mędrcy, nawet tacy jak Adam Michnik czy Bronisław Geremek, szydzili z trafnych diagnoz.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.