Syria bez tajemnic. Rusza pokaz filmów w Zwierzyńcu

Syria jest krajem, w którym kinematografia narodowa właściwie nigdy się nie wykształciła. Dziś to targane konfliktami państwo nie sprzyja filmowcom, a mimo to właśnie teraz powstaje w nim najwięcej filmów. Choć tak naprawdę trzeba się poważnie zastanowić, czy mówimy o filmach sensu stricto. To bardziej migawki z rewolucji i tego, co w Syrii dzieje się obecnie. Kiedy pięć lat temu rewolucyjny tłum wyszedł na ulice, by walczyć z siłami wiernymi prezydentowi Baszarowi al-Asadowi, ludzie poczuli, że biorą udział w wydarzeniu dziejowym. Sięgnęli po kamery, jakimi dysponowali, a więc w telefonach i tych do rejestrowania uroczystości rodzinnych i wspomnień z wakacji. Tak samo jak w Egipcie czy Tunezji właśnie dzięki takim dokumentalistom dostaliśmy wgląd w epicentrum wydarzeń. Znacząco różnił się on od doniesień medialnych, skupionych na sensacyjnym aspekcie: krwawych ofiarach, pociskach i ogniu. Pokazywał nadzieję i determinację.

Dziś w krajach Afryki północnej filmowcy przepracowują arabską wiosnę, przyglądają się jej z wielu perspektyw, zadają pytanie o jej sens i o konsekwencje, które przyniosła. W Syrii na tak postawione pytanie nie ma miejsca, bo od pięciu lat sytuacja właściwie się nie zmienia. Wojna domowa dzieli naród, wkrada się w prywatną rzeczywistość, doprowadzając do trudnych wyborów. Taką sytuację portretuje „Syryjska Love Story” (2015) Seana McAllistera. Brytyjczyk sportretował w niej Amera i Raghdę, którzy 15 lat temu poznali się i zakochali za kratami. Po wyjściu z więzienia założyli rodzinę. Ale z kraju musieli uciekać ponownie, kiedy aresztowano reżysera, któremu opowiedzieli swoją historię. To wystawiło ich małżeństwo na próbę, bo jedno chciało uciec od wojny, drugie nie chciało porzucać ojczyzny.