Trybunał Konstytucyjny (TK) oceni, czy obowiązujące do końca ub.r. przepisy ograniczające dostęp opiekuna do świadczenia pielęgnacyjnego, gdy osoba wymagająca jego opieki ma małżonka, są zgodne z konstytucyjnymi zasadami równości i sprawiedliwości społecznej.
Skargę w tej sprawie (sygn. akt SK 66/24) złożył w trybunale syn opiekujący się niepełnosprawnym ojcem, któremu prezydent miasta odmówił przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Powodem takiej decyzji był art. 17 ust. 5 pkt. 2 lit a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 323 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r. – świadczenie pielęgnacyjne nie przysługiwało, jeśli osoba wymagająca opieki pozostawała w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Tej regulacji nie spełniał skarżący, bo jego ojciec ma żonę, która nie dysponuje takim dokumentem, ale z przyczyn obiektywnych, wynikających z wieku i ze stanu zdrowia, nie jest w stanie sprawować opieki nad mężem.
Po tym, gdy samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy decyzję prezydenta miasta, mężczyzna złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a gdy została oddalona, do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA). Jednak ten uznał, że jego zarzut błędnej wykładni art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a dokonanej przez organy niższej instancji nie jest zasadny. NSA powołał się przy tym na uchwałę siedmiu sędziów NSA z 14 listopada 2022 r. (I OPS 2/22), w której zajęto stanowisko, że warunkiem przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad osobą pozostającą w związku małżeńskim, jest legitymowanie się przez jej współmałżonka orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.