Samorząd terytorialny

Jutro wchodzi w życie ustawa śmieciowa. Dla firm odbierających odpady otwiera się wyjątkowo lukratywny rynek.

Od 1 lipca kończą się żarty – każdy, kto nie zastosuje się do nowych zasad wywozu, segregacji czy utylizacji śmieci może spodziewać się surowych kar. Odczuje je na własnej skórze nie tylko zwykły obywatel, ale również, co rewolucyjne - wszystkie instytucje odpowiedzialne za czystość w naszych miastach – a więc i firmy, i urzędy gminne.

Odkąd pojawiły się fotoradary, samorządy zaczęły traktować strażników miejskich jako poborców mandatów za przewinienia drogowe. Zamiast np. patrolować ulice, parki i podwórka, strażnicy najczęściej ujawniają wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji (czasem kosztem efektywności na innych polach, na co zwróciła uwagę w marcu 2011 r. Najwyższa Izba Kontroli).

Pieniądze wydawane przez samorządy na utrzymanie straży miejskiej nie zwracają się nawet w jednej czwartej, choć większość działań strażników polega na wypisywaniu mandatów. Bezpieczeństwo jest na drugim planie.

Pieniądze zarobione na mandatach wystawionych przez strażników miejskich samorządy wydają na usługi prywatnych agencji ochrony. Firmy wyręczają funkcjonariuszy. Coraz trudniej znaleźć uzasadnienie dla istnienia straży miejskich i gminnych.

Kolejne zamieszanie związane z ustawą śmieciową. Tym razem dotyczy kar za niezłożenie deklaracji śmieciowej. Jak informowała rano w poniedziałek w polskim radiu  Emilia Kołaczek z ministerstwa środowiska, za niezłożenie deklaracji śmieciowej grozi odpowiedzialność karno - skarbowa. Wyjaśniła, że gminy mogą nałożyć karę pieniężną na osobę, która nie złoży deklaracji. Grozi za to podobna kara, jak za niezłożenie zeznania podatkowego. Tymczasem, na swojej stronie internetowej resort środowiska wyjaśnia, że przepisy ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach nie przewidują kar za niezłożenie „deklaracji śmieciowej” przez obywateli. W takiej sytuacji gmina sama ustali naszą stawkę opłaty za odbiór śmieci.

Jestem informatykiem, a żona psychologiem. Pracujemy na zasadzie samozatrudnienia. Siedziby firm mieszczą się w naszym mieszkaniu na warszawskim Ursynowie – opowiada pan Jakub. – To właściwie dwa komputery na jednym długim biurku. Ja pracuję tylko przy monitorze, przez sieć kontaktuję się z pracodawcą i wysyłam faktury. Żona nie przyjmuje pacjentów w domu: świadczy usługi na rzecz dwóch poradni i jednej firmy szkoleniowej. Czasem wydrukuje kilka kartek, które syn wykorzystuje jako „jednostronnie czyste”, rozwiązując na nich zadania. Nie produkujemy więc śmieci jako przedsiębiorcy, a jedynie jako osoby prywatne. Czy mimo to powinniśmy mieć dwa kosze na odpadki i dodatkową umowę na wywóz „firmowych” śmieci?