Jeśli zwolnienia w oświacie, to na pewno w maju. Jest tylko ryzyko, jak je przeprowadzić

Najpóźniej 31 maja dyrektorzy szkół muszą zwolnić nauczycieli, dla których w roku szkolnym 2019/2020 brakować będzie godzin do wypracowania pensum. Przy czym szefowie placówek, do których włączono dotychczasowe gimnazja albo które powstały z ich przekształcenia, będą mieli w tym roku poważną zagwozdkę. Z czego wynika problem? Źródło wątpliwości leży w treści art. 227 ustawy z 14 grudnia 2017 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo oświatowe (Dz.U. poz. 60 ze zm., dalej u.p.w.). Regulacja ta stanowi, że w latach szkolnych 2017/2018 i 2018/2019 do nauczycieli wygaszanego gimnazjum nie stosuje się art. 20 ustawy z 26 stycznia 1982 r. – Karta nauczyciela (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 967 ze zm., dalej KN). I choć art. 227 u.p.w nie wymienia roku szkolnego 2019/2020, to powód zwolnienia wręczonego w obecnym roku szkolnym (2018/2019) będzie miał skutki dla przyszłego roku szkolnego (to w nim zwalniany nauczyciel będzie zbędny). Czy zatem uprawnia to do zastosowania art. 20 KN, czy też właściwszy byłby art. 225 ust. 1 u.p.w. przewidujący w okresie reformy oświatowej odrębną procedurę rozwiązywania stosunków pracy z nauczycielami (regulacje te różnią się m.in. chwilą przeniesienia w stan nieczynny)? Kłopot w tym, że procedura opisana w art. 225 ust. 1 u.p.w. również nie odnosi się wprost do 2019 r. Wedle art. 225 ust. 1 u.p.w. dyrektor przenosi nauczyciela w stan nieczynny odpowiednio 1 września 2017 r. lub 1 września 2018 r. albo rozwiązuje z nim stosunek pracy, jeżeli nauczyciel nie wyrazi zgody na takie przeniesienie. Ten galimatias prawny stawia dyrektorów w trudnej sytuacji. To do nich należy decyzja, jaką podstawę prawną zwolnienia z pracy zastosować.