Tato, wybacz, ale to bzdura, czyli co dzieci sądzą o współczesnej szkole

Wyobrażenia rodziców o szkole kłócą się z tym, jak widzą ją same dzieci. Bo nikt ich o to nie pyta. Więc my to zrobiliśmy. Redaktor DGP Rafał Drzewiecki rozmawia ze swoją 12-letnią córką Natalią.

Skrót artykułu

Szkoły likwidowane, klasy przepełnione, zajęcia na dwie zmiany, tysiące nauczycieli tracą pracę, a ci, którzy zostają, znów się nie wyrobią z przeładowanym programem nauczania, bo zamiast wpajać uczniom wiedzę, będą wypełniać bzdurne analizy, raporty, sprawozdania, ewaluacje, jak w jakiejś prowincjonalnej edukacyjnej hurtowni, gdzie uczniowie są tylko towarem z numerkiem w dzienniku.
Zaczynasz szóstą klasę podstawówki, Natalko. Najważniejszą na tym etapie nauki, bo przed tobą wkrótce gimnazjum. I jestem zaniepokojony, gdy czytam o fatalnym poziomie nauczania, równaniu w dół, edukowaniu tylko pod testy, by szkoła mogła pochwalić się statystycznymi wskaźnikami. A do tego przemoc, agresja, narkotyki, nietolerancja, szpan...
No, chwalenie się, gdzie kto był, co ma, jak jest ubrany.
Bo na szczęście macie mundurki, ale...
Są z sensem, to właśnie dzięki nim nie masz problemu szpanu. Wszyscy są ubrani tak samo i żadna rewia mody nie wprawia w zakłopotanie dzieci z rodzin, którym się w życiu powiodło gorzej.
Ej, stop.
Natalia!
Nie mów, że nie zazdrościcie lepszych ciuchów.
I chcesz mi wmówić, że nikt nikogo nie wyśmiewa i w szkołach panuje równość niczym marksistowska oaza idealnego społeczeństwa?
A nie mówiłem! I co na to nauczyciele?
Toż to cała machina idzie w ruch.
Nauczyciele nie rozmawiają o waszych problemach? Takich osobistych, jak kłótnia z przyjaciółką?
Ciocia?
A na godzinach wychowawczych nie rozmawiacie o takich problemach?
Od tego jest. By rozmawiać i rozwiązywać takie osobiste problemy.
Sformalizowane.
Już za rok idziesz do nowej szkoły, musisz nauczyć się radzić sobie z problemami sama. Szkoła ci w tym raczej nie pomoże. Witamy w dorosłym życiu.
Nie powtarzaj ciągle „no właśnie”.
Obawiasz się tego? Uważasz, że gimnazja to zły pomysł? Toczy się gorąca dyskusja na ten temat.
Nie chcę cię oszukiwać, też się obawiam gimnazjum. Że nowe otoczenie, stres, zmiana sposobu nauczania, do tego dochodzi okres dojrzewania, to wszystko jest jakimś demonicznym koktajlem, który będzie trudny do opanowania przez nauczycieli. Zwłaszcza w czasach, gdy prestiż tego zawodu jest tak marny, a fałszywe pojmowanie wolności i nietykalności doprowadza do tego, że rozbawieni gówniarze wkładają kosz na głowę belfra. Zgroza, nie rozumiem tego jako rodzic. I tylko pozostaje mi wierzyć, że ty nigdy nie podniesiesz głosu na nauczyciela, nie mówiąc o rękoczynach.
Kosz na głowie nauczyciela widziałem w telewizji. Ty też.
A nauczyciele? Przecież też nie powinni na to pozwolić.
A które lekcje nie są ekstra? Co ci przeszkadza w nauce?
Weźmy matematykę. Królową nauk. Czytałem, że co piąty uczeń w Polsce kuleje z tym przedmiotem. A jak jest u ciebie z liczeniem?
Bo to dzięki tym umiejętnościom będziesz mogła normalnie funkcjonować w społeczeństwie. Pracować, zarabiać, wydawać...
A co ty wiesz o sklepie? Uczą cię, co to jest pieniądz, skąd się bierze, że bankomat to nie maszynka do drukowania banknotów? A kredyt, oprocentowanie, działalność firmy, podatki, VAT, przedsiębiorczość?
Czyli jakich?
A procent od kredytu?
Może twórcy programów nauczania zakładają, że w bardziej skomplikowanych obliczeniach wystarczy skorzystać z komputera. Że w smartfonie sobie to obliczysz.
A powinien?
Trudno odmówić ci racji. Ale macie lekcje informatyki. Tam nie ma tych zagadnień? Nie uczycie się korzystania z internetu na smartfonach, tabletach, laptopach?
Bo to prawda.
A czego byś chciała się dowiedzieć na takich lekcjach?
A obsługa komputera?
Obawiam się, że takie podejście do komputerów, jakiego oczekujesz, jeszcze długo nie znajdzie zrozumienia u decydentów. Eksperci już od dawna alarmują, że w szkołach produkujemy analfabetów informatycznych.
Nie jest, ale nauczyciele nie mogą prowadzić autorskich programów nauczania, tylko muszą się trzymać ministerialnych wytycznych. Inaczej stracą pracę, więc nikt nie będzie się wychylał. W teorii mają prawo do nauczania niestandardowego, ale praktyka jest taka, jaką masz na lekcjach.
Widać nie wiedzą, stąd pomysł na rozmowę z tobą. Kolejnym problemem w sporze o jakość nauczania są testy. Zarzuca się szkołom, że nie uczą samodzielnego myślenia, analitycznego podejścia do problemów, zadań, tylko wpajają wiedzę pod testy. By lepiej wypaść w statystykach jakości nauczania. Od tego bowiem zależą finanse. A to dziś ważniejsze niż myślenie o przyszłości.
Otwarte.
Ale nauczanie tylko pod testy jest katastrofalne dla jakości. Wręcz ogłupia.
Wtedy to będzie dyskryminacja tych słabszych.
A ty sobie stawiasz?
No nie, rosyjskiego? Masz angielski, skąd nagle rosyjski?
Nie przesadzaj z tym spotykaniem Rosjan. To jednak nie jest powszechne.
Tylko gdzie tu rosyjski?
Cieszę się, bo tak sama z siebie...
Chciałabyś haratnąć w gałę?
A tak na koniec, cieszysz się, że wracasz do szkoły?