W DGP z 24 maja 2016 r. opublikowany został artykuł pt. „Czynności notarialne nie mogą wprowadzać w błąd”. Autorzy poruszyli w nim kwestię nieprawidłowego sporządzania przez notariuszy protokołów walnych zgromadzeń spółek. Artykuł nie do końca jednak trafnie opisuje rolę rejenta na zgromadzeniu i wydaje się konieczne przedstawienie tego z punktu widzenia samego notariusza, oczywiście w oparciu o przepisy prawa.
Podstawowym przepisem, od którego należy rozpocząć dyskusję, jest art. 104 par. 2 prawa o notariacie (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 164). Mówi on, że jeżeli statut osoby prawnej lub przepis szczególny nie stanowią inaczej, protokół podpisują przewodniczący zgromadzenia i notariusz. Zatem analiza statutu czy umowy spółki w tym zakresie jest elementarnym obowiązkiem notariusza w celu ustalenia, kto ma podpisać protokół. Obecnie jednak w zasadzie nie spotyka się statutów czy umów, które w tej kwestii zawierają jakiekolwiek postanowienia, stąd konieczne jest sięgnięcie do przepisów ustaw regulujących funkcjonowanie danej osoby prawnej. W przypadku spółki akcyjnej jest to przywołany przez autorów publikacji art. 421 kodeksu spółek handlowych. Pomimo jednak, że w sposób szczegółowy wymienia on elementy, które powinien zawierać protokół, to nie zawiera żadnej normy regulującej kwestię podpisów na protokole. Stąd podpisy pod takim dokumentem składają jedynie przewodniczący oraz notariusz.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.