Jaka jest ocena skutków dla ochrony danych w polskim procesie legislacyjnym

W możliwym do stworzenia katalogu powszechnie obowiązujących przepisów odnoszących się do działań związanych z prowadzeniem procesu legislacyjnego w Polsce znajdują się: art. 50 ustawy o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1270 ze zm.) w odniesieniu do wymogu określenia na rządowym etapie prac legislacyjnych wysokości skutków finansowych projektowanych przepisów dla sektora finansów publicznych czy przepisy rozdziału 6 ustawy – Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 221 ze zm.) w zakresie obowiązku dokonania oceny wpływu projektowanych przepisów na mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców, co dotyczy nie tylko projektów rządowych, lecz także innych, z wyłączeniem wszakże projektów obywatelskich. Do takiego katalogu należy włączyć również art. 35 ust. 10 RODO w odniesieniu do oceny skutków dla ochrony danych, przy czym RODO nie wprowadziło obowiązku dokonania takiej oceny w ramach procesu legislacyjnego, a jedynie wskazało konsekwencje dokonania oceny „związanej z przyjęciem aktu normatywnego” w sferze obowiązków (a zatem również odpowiedzialności) administratorów danych. Przepis art. 35 RODO określa elementy składające się na ocenę „skutków planowanych operacji przetwarzania dla ochrony danych osobowych”.