Orzecznictwo

Nie trzeba podawać numeru rejestracyjnego w parkomacie.

Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka noszenie symbolu lub stroju religijnego w miejscach publicznych jest działaniem chronionym na podstawie art. 9 par. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Osoba, dla której religia stanowi centralny element życia, powinna mieć w zasadzie możliwość manifestowania tej wiary i komunikowania jej innym, m.in. poprzez noszenie symboli religijnych i ubrań, zwłaszcza że zdrowe, demokratyczne społeczeństwo musi tolerować i wspierać pluralizm oraz różnorodność w sferze religijnej. Co do zasady istnieją okoliczności, w których państwo może ograniczać strój, w szczególności jeśli wymagają tego względy bezpieczeństwa czy higieny. ETPC co do zasady aprobuje zakazy państw dotyczące noszenia burki w miejscach publicznych. Rozważając sprawę Missaoui i Akhandaf p. Belgii (skarga nr 54795/21), strasburscy sędziowie „uciekli” jednak od zajęcia się meritum problemu, uznawszy, że skarga jest niedopuszczalna z przyczyn formalnych.

Tajemnica obrończa jest i musi być święta. Tyle że nie wszystkie kontakty z klientem są nią objęte.

DGP 3 października br. opublikował opinię Piotra Leonarskiego, której podstawowa, tytułowa teza wybrzmiała następująco: „W razie wątpliwości trzeba uwzględnić orzecznictwo TK korzystne dla obywatela”. Nawet jeśli zawarta w tej opinii analiza jest niepełna, to zawiera ona konieczny do podchwycenia głos – jest potrzebna zmiana sposobu myślenia o sporze w sprawie polskiego systemu prawnego, pchającego Polskę ku trwałemu rozszczepieniu porządku konstytucyjnego.

Trwają konsultacje projektu ustawy dostosowującej polskie prawo do przepisów o Prokuraturze Europejskiej (PE). Ministra ds. Unii Europejskiej (MUE) zaniepokoiły m.in. wprowadzane do ustawy – Prawo o prokuraturze (t.j. Dz.U z 2024 r. poz. 390) potencjalne ograniczenia niezależności prokuratorów europejskich oraz zasady zarządzania kontroli operacyjnej. Resort sprawiedliwości zgodził się częściowo zmienić projektowane regulacje.

Sąd Najwyższy, badając bezwzględną przesłankę odwoławczą polegającą na wydaniu orzeczenia z udziałem neosędziego, nie działa automatycznie. A skoro tak, to ta okoliczność nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonego w drodze kasacji orzeczenia. Takie wnioski płyną z lektury niedawnego postanowienia, które zapadło w Izbie Karnej Sądu Najwyższego.

Już jutro przed Trybunałem Konstytucyjnym odbędzie się trzecia rozprawa w sprawie z wniosku Krajowej Rady Sądownictwa dotyczącego przepisów regulujących procedurę odwoływania prezesów sądów powszechnych.